Εάν θέλεις να δεις…

Κείμενο του Κριστιάν Νίρκα

Εάν θέλεις να δεις, κλείσε τα μάτια σου. Καμιά φορά δεν έχει να κάνει με αυτό που φαίνεται, το πασιφανές το ορατό. Δεν έχει σημασία αυτό που βλέπεις αυτό που προβάλλεται, αυτό που λάμπει. Όλη η ουσία βρίσκεται σε ό,τι υποφώσκει νωχελικά στο βάθος, σ’αυτό που κρύβεται ντροπαλά στην αφάνεια. Εάν θέλεις να δεις, κλείσε τα μάτια σου.

Μην έχεις άχρωμο βλέμμα. Μην κρυφοκοιτάς από μουχλιασμένα κελιά φυλακών. Μην δειλιάζεις πίσω από το συρματόπλεγμα των βλεφάρων σου. Εάν θέλεις να δεις, κλείσε τα μάτια σου.

Λένε πως το απέραντο γεννά τη νοσταλγία. Προκαλεί ένα δέος έναν γλυκό ενθουσιασμό αυτό το σπάνιο μεγαλείο. Εάν θέλεις να δεις, κλείσε τα μάτια σου. Σκέψου την πιθανότητα του να υπάρχει κάτι χωρίς τέρμα, χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς. Αυτή η τέλεια μορφή ελευθερίας, μαγνητίζει το μυαλό καθώς φλερτάρει με τις προσωπικές μας περιφράξεις.

Ο πολύβουος νυχτερινός ουρανός, το απέραντο γαλάζιο του πελάγους, η απόλυτη καθαρότητα της ερήμου, το ατέρμονο του ανθρώπινου πνεύματος.

Εάν θέλεις να δεις, κλείσε τα μάτια σου και δες επιτέλους.