Υπάρχει κάτι για το οποίο θέλω να σας μιλήσω και αφορά το άγχος και την αντιμετώπισή του. Πιστεύω ότι είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα.
Διάβαζα πρόσφατα ένα άρθρο για το πώς μεγαλώνουν οι αστακοί. Δεν μ’ενδιέφερε να μάθω περί του θέματος, παρ’όλα αυτά του έριξα μια ματιά. Απ’ότι φαίνεται, αυτά τα ζώα έχουν απαλή δερματική επιφάνεια, ενώ κατοικούν μέσα σε ένα άτεγκτο κέλυφος. Αυτό το σκληρό εξωτερικό περίβλημα, δεν αλλάζει μορφή, δεν διογκώνεται.
Επομένως η ερώτηση παραμένει : πώς μεγαλώνουν οι αστακοί;
Καθώς λοιπόν ο αστακός μεγαλώνει, το αμετάβλητο εξωτερικό του περίβλημα, καταντάει ιδιαίτερα άβολο και πιεστικό. Τότε, πηγαίνει κάτω από έναν πέτρινο σχηματισμό, ώστε να προστατευτεί από αρπακτικά ψάρια, αφήνει το κέλυφός του, και παράγει καινούργιο. Ενώ η μάζα του εξακολουθεί να αναπτύσσεται, εκείνο το καινούργιο κέλυφος θα καταντήσει ασφυκτικά μικρό οπότε και θα πρέπει να επαναλάβει την διαδικασία.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η ανάπτυξη για τον αστακό συνδέεται άρρηκτα με μια ασφυκτική αίσθηση πίεσης.
Εάν οι αστακοί είχαν γιατρούς δεν θα μπορούσαν ποτέ να αναπτυχθούν. Θα πήγαιναν σε έναν ειδικό, θα του συνταγογραφούσε ένα ηρεμιστικό ή ένα αγχολυτικό και θα αισθανόταν καλά.
Δεν θα έβγαιναν όμως ποτέ από τα κελύφη τους!
Απόσπασμα από συνέντευξη του Αβραάμ Τουέρσκυ
Μετάφραση κειμένου : Κριστιάν Νίρκα
