Το 1957, λίγο πριν το τέλος της μακροχρόνιας ζωής του, ο Αμερικανός ακαδημαϊκός, προοδευτικός πολιτικός, και αγωνιστής για τα πολιτικά δικαιώματα, Γουίλιαμ Ντιμπουά, έγραψε αυτό που θεωρείται ως το τελευταίο μήνυμά προς την ανθρωπότητα. Γνωρίζοντας ότι σύντομα θα πέθαινε, ο Ντιμπουά έγραψε ένα σύντομο κείμενο για να διαβαστεί στη νεκρώσιμη τελετή του. Σε αυτό το μήνυμα, ο Ντιμπουά εκφράζει την ελπίδα όσα καλά έχει κάνει να επιβιώσουν ώστε να δικαιώσουν τη ζωή του και όσα έργα έχει αφήσει ημιτελή ή ατελή να ολοκληρωθούν ή να βελτιωθούν από άλλους ανθρώπους. «Πάντοτε», γράφει ο Ντιμπουά, » οι άνθρωποι θα ζουν και θα προοδεύουν διαρκώς, με στόχο την καλύτερη και πληρέστερη ζωή». Με αυτή τη δήλωση, ο ίδιος εκφράζει περισσότερο μια πεποίθηση και λιγότερο μια πραγματικότητα. Είναι σαν να λέει ότι για να μπορέσουμε να προοδεύσουμε, πρέπει να πιστέψουμε στο ενδεχόμενο μιας πληρέστερης ζωής ή στην πιθανότητα της προόδου. Αυτή η ιδέα δείχνει ότι ο Ντιμπουά είχε επηρεαστεί από το αμερικανικό φιλοσοφικό ρεύμα του πραγματισμού, σύμφωνα με το οποίο σημασία δεν έχουν μόνο οι σκέψεις και οι πεποιθήσεις μας, αλλά και οι συνέπειές τους. Ο Ντιμπουά υποστηρίζει ακόμα ότι ως θάνατος νοείται μόνο η απώλεια της πίστης μας στην ανθρώπινη πρόοδο. Αλλά η φιλοσοφική σκέψη του φαίνεται να έχει βαθύτερες ρίζες, και πιο συγκεκριμένα στην αρχαία ελληνική ιδέα της ευδαιμονίας ή «ευημερίας «· σύμφωνα με τον φιλόσοφο Αριστοτέλη, ευδαιμονία είναι η τέλεια ζωή, η οποία βασίζεται στην αρετή και την λογική.

Ο Ντιμπουά θεωρεί ότι δυο από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την τέλεια ζωή είναι ο ρατσισμός και η κοινωνική ανισότητα. Απορρίπτει τον επιστημονικό ρατσισμό που επικρατούσε κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου στην οποία έζησε. Εφόσον η ρατσιστική ανισότητα δεν υποστηρίζεται από την επιστήμη της βιολογίας, τη θεωρεί ως ένα καθαρά κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με ενεργό πολιτικό και κοινωνικό ακτιβισμό.

Ο ίδιος αναζητά ακούραστα λύσεις στα προβλήματα που προκύπτουν από κάθε μορφή κοινωνικής ανισότητας. Υποστηρίζει ότι η κοινωνική ανισότητα είναι μια από τις αιτίες της εκγληματικότητας και ότι η έλλειψη μόρφωσης και η ανεργία σχετίζονται με τα ψηλά επίπεδα εγκληματικότητας. Στο τελευταίο μήνυμά του για την ανθρωπότητα ο Ντιμπουά υπενθυμίζει ότι ο στόχος μας για μια πιο δίκαιη κοινωνία δεν έχεις ακόμα επιτευχθεί. Υποστηρίζει ότι οι μελλοντικές γενιές θα πρέπει να πιστέψουν στη ζωή, ώστε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τελικό στόχο «την ευημερία της ανθρωπότητας».

ca2be250267a2bf652b22c104bbd84ba

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ ανέφερε ότι τα έργα του Ντιμπουά συνέβαλαν καθοριστικά στην απόφασή του να εμπλακεί ενεργά στη μάχη για την κατάργηση των ρατσιστικών διαφορών και την καθιέρωση της κοινωνικής ισότητας στις ΗΠΑ.

Ουίλιαμ Ντιμπουά:

Εκδήλωσε από μικρή ηλικία εξαιρετική ευφυΐα η οποία θα του εξασφάλιζε μια λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα. Κέρδισε μια υποτροφία για το πανεπιστήμιο Φισκ και, αφού σπούδασε για δυο χρόνια στο Βερολίνο, φοίτησε στο Χάρβαρντ, όπου έγραψε μια πραγματεία για το δουλεμπόριο. Ήταν ο πρώτος Αφροαμερικάνος που πήρε διδακτορικό δίπλωμα από το Χάρβαρντ.

Εκτός από δάσκαλος και συγγραφέας, συμμετείχε στο κίνημα για τα Πολιτικά Δικαιώματα και στην πολιτική του προοδευτικού χώρου. Ωστόσο, μερικές φορές η πολιτική κρίση του αμφισβητήθηκε, όπως τότε που με αφορμή τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, ο Ντιμπουά έγραψε ένα φλογερό εγκωμιαστικό κείμενο για τον σοβιετικό δικτάτορα. Παρόλα αυτά, ο Ντιμπουά θεωρείται μια σημαντική προσωπικότητα του κινήματος για την κατάργηση της ρατσιστικής ανισότητας, κυρίως χάρη στην αντίθεσή του σε κάθε μορφή αδικίας, την ποία ο  Μάρτιν Λούθερ Κινγ Τζ είχε χαρακτηρίσει ως »Θεϊκή δυσαρέσκεια».

Σημαντικά έργα :

  • 1903 The Souls of Black Folk
  •  1915 The Negro
  • 1924 the Gift of Black Folk
  • 1940 Dusk of Dawn an essay toward an autobiography of a race concept

800px-WEB_DuBois_1918

Πηγή: » Η Φιλοσοφία με απλά λόγια» Εκδόσεις Κλειδάριθμος.
Μπορείτε να το βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:

Advertisement

 

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Advertisements