Οι Εκμέκ είναι ένα γεμάτο πάθος και ενέργεια μουσικό συγκρότημα που αποδεικνύουν πως ποιότητα και διασκέδαση μπορούν να συνυπάρχουν επί σκηνής. Πρωτοεμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη και έγιναν γνωστοί μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα σε όλη την Ελλάδα, με τις όμορφες μελωδίες τους και τους ξεχωριστούς στίχους των τραγουδιών τους. Το iTravelPoetry γνώρισε τους ταλαντούχους μουσικούς. Ακολουθεί μία αποκλειστική συνέντευξη…

Συνέντευξη: Μαρία Μούσχουρου

Ξεκινήσατε το 2009 με πολλή αγάπη και μεράκι σ’ ένα υπόγειο στούντιο στην Καμάρα της Θεσσαλονίκης. Ποιος πήρε την πρωτοβουλία και ποιος είχε την ιδέα της δημιουργίας ενός νέου συγκροτήματος;

Οι περισσότεροι από εμάς είχαμε συνυπάρξει καλλιτεχνικά και παλαιότερα. Οι Εκμεκ ήτανε ένας νέος κύκλος δημιουργίας που προέκυψε με πολύ φυσικό τρόπο από το τέλος ενός άλλου.


Είστε ένα πολύχρωμο σχήμα, ένα ιδιαίτερο συγκρότημα με στοιχεία τόσο ελληνικά, όσο και διεθνή, και αναφέρομαι στις έντονες επιρροές σας από την ισπανική και μεξικανική μουσική κουλτούρα. Έχετε πει στο παρελθόν, πώς εκφράζεστε καλύτερα ορισμένες φορές στα ελληνικά και για τον λόγο αυτό δεν αλλάζετε το ρεπερτόριο σας στα αγγλικά ή στα ισπανικά εξ ολοκλήρου. Απορίας άξιο είναι ωστόσο από πού προήλθαν αυτές οι επιρροές και αν τις είχαν εξ αρχής όλα τα μέλη του συγκροτήματος ή τις αγκάλιασαν απλώς στην πορεία.

Η μουσική μας ταυτότητα διαμορφώθηκε με το χρόνο μέσα από πειραματισμό στο στούντιο, σκέψη και παρατήρηση. Στην αρχή ο ήχος μας είχε πολύ περισσότερα στοιχεία σιγά σιγά όμως νιώσαμε ποια ήτανε εκείνα που μας βοηθούσανε να εκφραστούμε καλύτερα και να χτίσουμε ένα προσωπικό ηχητικό σύμπαν.

Αν έπρεπε να διαλέξετε μεταξύ όλων, ένα και μόνο κίνητρο το οποίο σας ωθεί να συνεχίσετε ποιο θα ήταν;

Θα σου πω δύο γιατί δύο είναι όλα κι όλα. Το πρώτο είναι η χαρά της δημιουργίας. Πριν βγω στη σκηνή ή πριν μπούμε στο στούντιο για μια ηχογράφηση νιώθω την ίδια ακριβώς χαρά και ανυπομονησία που ένιωθα όταν ήμουν παιδί και ετοιμαζόμουν να βγω να παίξω. Αυτό το χρειάζομαι. Μου δίνει δύναμη, με ανανεώνει και δεν διαπραγματεύομαι την ύπαρξή του στην ζωή μου. Όποιες κι αν είναι οι συνθήκες. Το δεύτερο είναι η θεραπευτική ιδιότητα του να γράφεις τραγούδια και του να ανεβαίνεις στην σκηνή. Η ενδοσκόπηση στην οποία σε ωθεί και το καθάρισμα της ψυχής που φέρνει τελικώς γίνονται πολύ σημαντικά για μένα με τα χρόνια. Έχω την αίσθηση πως και για τους υπόλοιπους στην μπάντα κάπως έτσι είναι.

Οι ΕΚΜΕΚ εδραιώθηκαν, σε μία σχετικά δύσκολη εποχή, στον χώρο της μουσικής, ως ένα γεμάτο ζωντάνια, ενέργεια και κέφι συγκρότημα, με πολλαπλές μουσικές επιρροές. Πιστεύετε στις »καλές ή κακές» εποχές; Υπήρχαν στιγμές απαισιοδοξίας κι αν ναι, πώς τις ξεπεράσατε;

Η εποχή είναι όντως δύσκολη, αυτό δεν είναι ψέμα. Υπήρχαν και υπάρχουν στιγμές δυσκολίας παρ’ όλα αυτά όταν το κάνεις από πραγματική αγάπη τότε δεν έχεις επιλογή. Οι όποιες δυσκολίες είναι προσωρινές προκλήσεις που ξεπερνάς ακούγοντας την εσώτερη φωνή σου.

ekmek2

Έχετε δηλώσει πως τα τραγούδια αποτελούν »φωτογραφία της ζωής» και πως τα τραγούδια άλλων καλλιτεχνών είναι καταρχάς ένα σχολείο. Στις μελωδίες σας, αντλεί κανείς δυτικά μουσικά στοιχεία, με έντονη ταξιδιωτική ανάγκη και στίχους με τάσεις »φυγής», γεμάτους λυρισμό και ποιητικές καταβολές. Υπάρχουν κάποιοι ποιητές ή δημιουργοί γενικότερα που σας ενέπνευσαν με το έργο τους;

Προσωπικά έχω ως βασική επιρροή την γραμμή της ελληνικής τραγουδοποιίας και στιχουργικής που ξεκινά από τον Σαββόπουλο και φτάνει στον Αγγελάκα, τον Παυλίδη, τον Θηβαίο. Από τους αγγλόφωνους αγαπούσα πάντα πολύ τον Cohen και θαύμαζα τον Dylan. Από ποιητές θα σου αναφέρω ως αγαπημένους τον Ελύτη, τον Καβάφη, τον Χιόνη, τον Ουράνη, τον Ρεμπώ, τον Μπουκόφσκι.

Κυκλοφορήσατε το τρίτο σας άλμπουμ » ο Βασιλιάς της Μοναξιάς» τον περασμένο Νοέμβριο θέλετε να μας πείτε δυο λόγια;

Είναι η τελευταία μας δουλειά και πολύ αγαπημένη. Αν και διατηρεί την βασική μας ταυτότητα είναι σίγουρα ότι πιο ευθύ και εσωτερικό έχουμε κάνει ως τώρα. Έχει εννέα τραγούδια.

Τί κάνετε τώρα; Πού μπορούμε να σας δούμε;

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το βίντεοκλίπ για το παραπάνω τραγούδι, τον «Βασιλιά της μοναξιάς» σε σκηνοθεσία Χρήστου Παπαδημητρίου, ενδυματολογία Μαρίας Καβαλιώτη και διεύθυνση φωτογραφίας Γιώργο Κόγια . Σήμερα μόλις επιστρέψαμε από την εμφάνιση της Αθήνας ενώ η επόμενη θα είναι στην Θεσσαλονίκη, στην Μαύρη Τρύπα την Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου. Έπονται όπως πάντα και άλλες.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Ποια η μεγαλύτερη σας φιλοδοξία ως συγκρότημα;

Η μεγαλύτερη και μόνη φιλοδοξία μας είναι να είμαστε δημιουργικοί, να κάνουμε αυτό που θέλουμε την στιγμή που το θέλουμε και αυτό να μας ενώνει με άλλους ανθρώπους που έχουν τις ίδιες αγωνίες με εμάς.

Όλες οι απαντήσεις δόθηκαν από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα του συγκροτήματος Άλκη Κανίδη.

 

Advertisements