«Έλα, πιάσε μου το χέρι και άσε με να σε οδηγήσω…

Να σου δείξω την έξοδο από την ομίχλη σου, θέλω.

Ο κόσμος είναι όμορφος, όταν νιώθεις εσύ όμορφα.

Όταν είμαι κοντά σου, δεν είναι ωραία;

Άσε τα σκοτάδια και δες κάτω από το κρεβάτι. Δεν υπάρχουν τέρατα, τα ρούφηξε η ηλεκτρική σκούπα το πρωί.

Κοίτα χαρταετοί!

Για να τους βλέπεις να χορεύουν στον ουρανό σημαίνει πώς κάποιοι σήμερα βρήκαν την όρεξη να τα βάλουν με τον αέρα…

Ο κόσμος είναι σαν τον έρωτα άλλωστε: Όταν είσαι ερωτευμένος, τον βλέπεις ρόδινο.

Δε θα κάτσω πολύ, να σε χαιρετήσω ήρθα.

Αν θες φτιάξε μου καφέ και κράτα μου το χέρι…”

 

Μαρία Μούσχουρου


 

Στη φωτογραφία εξωφύλλου, παιδιά και άντρες πετούν χαρταετούς στο Αφγανιστάν. Οι χαρταετοί αυτοί έχουν ιδιαίτερη πολιτισμική σημασία, καθώς αποτελούν αγαπητό και φημισμένο παιχνίδι-αγώνισμα με το οποίο μεγάλωσαν πολλές γενιές. Στα κορίτσια η ενασχόληση με μία τέτοια δραστηριότητα παραμένει ακόμα και σήμερα -άτυπα- απαγορευμένη εκεί.

2

«We don’t have, like, soccer, baseball or basketball,” said Ahmad Roshazai, a translator at a medical clinic near Bagram who was flying kites on the hill with two of his brothers. He had cuts on his fingers from handling the blade-like fighting string. «We don’t have any good places for that,” he said. «No green places.”
He added: «This is the only game we have every Friday. That’s it.”

Το αγώνισμα του Gudiparan Bazi μάγευε τους  νεαρούς  Αφγανούς, ακόμη και κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι αρχές όμως του Αφγανιστάν το έκριναν επικίνδυνο, γιατί τα αγόρια  για να πετάξουν  τους χαρταετούς τους, αναρριχούνταν  σε στέγες, για να έχουν καλύτερους ανέμους και  πιο πλατείς ουρανούς με αποτέλεσμα να τραυματίζονται ακόμα  και  θανατηφόρα από πτώσεις.

.jpg

Πηγή: NYT

Επιμέλεια υλικού: Μαρία Μούσχουρου

Advertisements