Ο Φρανκ Σέρπικο ήταν ένας αστυνομικός στη Νέα Υόρκη που εργάστηκε ως μυστικός και αρνήθηκε να ενταχθεί στο κύκλωμα διαφθοράς, το οποίο είχαν στήσει κάποιοι συνάδελφοί του με τους εμπόρους ναρκωτικών.

Πλήρωσε την τιμιότητά του όταν η ομάδα του τον εξέθεσε σε θανάσιμο κίνδυνο από τον οποίο γλίτωσε τυχαία. Όταν συνήλθε, κατέθεσε στην αρμόδια επιτροπή διαφάνειας και η ιστορία του έγινε ταινία με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο Σέρπικο έφυγε από το Σώμα και στο τέλος της ταινίας αναφέρεται ότι ζούσε κάπου στην Ελβετία…

Με άρθρο του στην ιστοσελίδα politico.com υποστηρίζει ότι η αστυνομία δεν έπαψε να είναι διεφθαρμένη και αποκαλύπτει ότι δέχεται απειλές ακόμη και σήμερα.

Ακολουθεί το άρθρο του:

«Στην πρώτη σκηνή της ταινίας «Serpico» του 1973 ο ήρωας που υποδύεται ο Αλ Πατσίνο δέχεται ένα πυροβολισμό στο πρόσωπο. Ακόμα και σήμερα είναι πολύ δύσκολο για μένα να παρακολουθήσω αυτές τις σκηνές που απεικονίζουν με πολύ ρεαλιστικό και τρομακτικό τρόπο αυτό που συνέβη σε μένα στις 3 Φεβρουαρίου του 1971.

Είχα πρόσφατα μεταφερθεί στο τμήμα Ναρκωτικών της Νέας Υόρκης και κινούμασταν εναντίον ενός εμπόρου ναρκωτικών στον τέταρτο όροφο μιας πολυκατοικίας στην περιοχή των ισπανόφωνων στο Μπρούκλιν. Με το πρόσχημα ότι μιλούσα ισπανικά, ο αστυνομικός που με κάλυπτε μου ανέθεσε να ανοίξω εγώ την πόρτα του διαμερίσματος, λέγοντας μου «άσε τα υπόλοιπα πάνω μας».

Ο ένας αστυνομικός στεκόταν δυο – τρία μέτρα μακριά μου κρατώντας το όπλο του και ο δεύτερος ήταν στο πλατύσκαλο, κρατώντας και εκείνος το όπλο του. Όταν η πόρτα άνοιξε έσπρωξα και έσπασα την αλυσίδα.

Ο ύποπτος έκλεισε την πόρτα και σφήνωσε το κεφάλι και το δεξί μου ώμο. Στην ταινία η σκηνή «γίνεται Χόλιγουντ» και ο Αλ Πατσίνο παλεύει. Εγώ δεν μπορούσα να κουνηθώ, αλλά προσπάθησαν να στοχεύσω τον δράστη με περίστροφο «Smith & Wesson» που κρατούσα. Από πίσω μου δεν ήρθε βοήθεια. Εκείνη τη στιγμή ο θυμός μου απέσπασε την προσοχή μου και έκανα το σχεδόν μοιραίο λάθος να πάρω τα βλέμμα μου από τον δράστη, ουρλιάζοντας στον αξιωματικό αριστερά μου: «Τι στο διάολο περιμένεις; Βοήθησέ με!»

Μόλις γύρισα το πρόσωπό μου είδα τη φλόγα του όπλου που εκπυρσοκροτούσε και σχεδόν αμέσως, πυροβόλησα ως αντανακλαστική αντίδραση. Ο δράστης συνελήφθη αργότερα.

Όταν ανέκτησα τις αισθήσεις μου, ήμουν ξαπλωμένος σε μια λίμνη από αίμα που έτρεχε από την πληγή στο μάγουλό μου. Αναρωτιόμουν αν έλειπε το πίσω μέρος του κεφαλιού μου και άκουσα μια φωνή να μου λέει να μην ανησυχώ και ότι θα γινόμουν καλά.

Άνοιξα τα μάτια μου και είδα έναν ηλικιωμένο Ισπανόφωνο να με κοιτάζει όπως ο Κάρλος Καστανέντα στην ταινία Δον Χουάν. Οι συνάδελφοί μου δεν φαίνονταν πουθενά. Δεν άκουσα καν την αναφορά «αστυνομικός τραυματίστηκε» στον ασύρματο και δεν κάλεσαν ασθενοφόρο. Αργότερα έμαθα ότι ο Ισπανόφωνος κάλεσε τις Πρώτες Βοήθειες.

Ένα περιπολικό ανταποκρίθηκε και αφού αντιλήφθηκε ότι ο τραυματίας ήταν αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών με πήγαν σε ένα κοντινό νοσοκομείο. Το ίδιο βράδυ ένας από τους αστυνομικούς που με μετέφεραν είπε, «αν ήξερα ότι ήταν αυτός, θα τον είχα αφήσει εκεί να αιμορραγεί μέχρι θανάτου» Ο ένας από τους συναδέλφους μου που υποτίθεται ότι θα με κάλυπταν στην επιχείρηση, με επισκέφθηκε στο νοσοκομείο για να μου φέρει το ρολόι μου. Τους είπα: «τι διάολο να το κάνω το ρολόι. Αυτό που χρειαζόμουν ήταν την κάλυψή σας. Που ήσασταν;». Μου απάντησε «άντε πηδήξου» και έφυγε.

Και οι δύο βραβεύτηκαν αργότερα γιατί μου έσωσαν τη ζωή

Ακόμη δεν ξέρω τι συνέβη εκείνη τη μέρα και ποτέ δεν έγινε μια κανονική έρευνα. Όμως, χρόνια αργότερα, ζήτησα τον λόγο από τον Πάτρικ Μέρφι, ο οποίος ήταν επίτροπος της αστυνομίας εκείνη την περίοδο.

Έβγαζε ένα λόγο για την υπόθεσή μου στο John Jay College of Criminal Justice, και του είπα: «Το όνομά μου είναι Φρανκ Σέρπικο και μου έχουν φυτέψει μια σφαίρα στο κεφάλι εδώ και 35 χρόνια και εσείς, κύριε Μέρφι είστε υπεύθυνος. Είστε ο άνθρωπος που ως Επίτροπος γίνατε η αιτία να αρχίσω τη δική μου προσπάθεια για να ξεριζώσω τη διαφθορά. Θα έπρεπε να με προστατεύστε και εσείς με εκθέσατε σε κίνδυνο. Τι έχετε να πεις; Εκείνος κατέβασε το κεφάλι του και δεν έβγαλε μιλιά. Δεν έχω καταλάβει για ποιο λόγο με έριξαν στην παγίδα οι συνάδελφοί μου. Αλλά το τμήμα της Δίωξης Ναρκωτικών ήταν διεφθαρμένο μέχρι το κόκκαλο, με πολλούς αστυνομικούς να παίρνουν χρήματα από τους εμπόρους που υποτίθεται ότι κυνηγούσαν.

Είχα αρνηθεί το λάδωμα και είχα καταθέσει εναντίον συναδέλφων μου. Στους κόλπους της αστυνομίας υπάρχει μια παράξενη υποκουλτούρα, ένας κώδικας συμπεριφοράς που υπαγορεύεται από τη στάση «εμείς και αυτοί», που επιβάλλεται από ένα «μπλε τοίχο της σιωπής». Είναι η δική τους εκδοχή της ομερτά, που εφαρμόζει η Μαφία. «Αν μιλήσεις δεν είσαι πλέον ένας από εμάς. Είσαι ένας από αυτούς».

Και όπως έγραψε το 1993 στο βιβλίο του «Above The Law» ο Τζέημς Φάιφ, σε εθνικό επίπεδο, οι αστυνομικοί που παραβιάζουν τον κώδικα, πολλές φορές δεν βοηθούν σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως η δική μου.

Μετά από 40 και πλέον χρόνια, αυτό που μου συνέβη μοιάζει με αρχαία ιστορία που έγινε θρύλος του Χόλιγουντ. Για εμένα δεν ισχύει αυτό. Είμαι 78 ετών και ακόμη δεν ακούω από το ένα αυτί, περπατάω με μαγκούρα και κουβαλάω θραύσματα του βλήματος κοντά στο μυαλό μου. Δεν πειράζει όμως. Χάρη στον σκηνοθέτη Σίντνεϊ Λιούμετ και την εξαίρετη ερμηνεία του Αλ Πατσίνο ο Σέρπικο είναι στη 40η θέση της λίστας του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τους κορυφαίους ήρωες. Έτσι, σε κάθε ταξίδι μου μέσα και έξω από τη χώρα συναντώ ανθρώπους που μου λένε ότι αποφάσισαν να γίνουν αστυνομικοί γιατί εμπνεύστηκαν από την ιστορία μου, βλέποντας την ταινία.

Αντίθετα, 40 χρόνια μετά, δέχομαι ακόμη επιστολές μίσους από εν ενεργεία και συνταξιούχους αστυνομικούς του τμήματος της Νέας Υόρκης. Πριν από λίγα χρόνια, μετά τον θάνατο του Ντέιβιντ Ντερκ, ενός από τους λίγους αστυνομικούς που ήταν συμπαραστάτες μου στον αγώνα κατά της διαφθοράς, πήρα ένα μήνυμα στο ίντερνετ με τίτλο «NYPD Rant» (το καρφί του NYPD). Μου έγραφε, «να πας να βρεις τον μέντορά σου παλιοκαρφί».

Ένας πρώην κατάδικος μου αποκάλυψε ότι ένας αξιωματικός του είχε πει πως θα είχε βγάλει εκατομμύρια αν δεν υπήρχε το κάθαρμα ο Σέρπικο. Ο πληροφοριοδότης μου εξήγησε ότι είχαν στήσει μια καλολαδωμένη μηχανή και εγώ της έριξα άμμο στα γρανάζια.» Πολλοί αγνοούν ότι ο αληθινός Σέρπικο ζει. Νομίζουν ότι ο χαρακτήρας είναι φανταστικός. Το θέμα βέβαια είναι αν υπάρχει ακόμη διαφθορά στη αστυνομία και ο βετεράνος αστυνομικός είναι απόλυτος στην άποψή του: Ναι, υπάρχει. Σέρπικο να πολεμήσουν τη διαφθορά υπάρχουν;

Πηγή: mixanitouxronou

Advertisements