Σου το είχα πει ξανά
Έκλεινες τα αυτιά σου
Σε κάθε απελπίζομαι
Που σύγκορμος βαρυγκομάς
Περιπαιχτικά συγκαλύπτεις
Ένα «ελπίζω»

 

 

Στους περαστικούς να φέρεσαι με σεβασμό.
Βάλτους προσφάι για το δρόμο την ευχή σου
Τυλιγμένη καλά σε μια αγκαλιά
Φίλησε τους τρεις φορές
Άνοιξε μέρος να περάσουν.
Δέσε σε μια πέτρα το κλειδί
Και πέτα το στη λήθη.
Καταδικασμένοι να μην σταματούν ποτέ
Απέλπιδες δεν φτάνουν πουθενά
Καταραμένοι να μην τους προσμένει κανείς.
Γι’αυτό σου λέω,
Φέρσου τους εσύ με σεβασμό
Ίσως να μην τον ξαναβρούνε.

 

k a t i e 🥀 @kathryynnicole

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εκδικούμαι το σώμα μου
Με γενναίες ρουφηξιές νικοτίνης
Εκπνέοντας μορσικά σήματα
Μέχρι να καώ ανάμεσα στα δάχτυλα.
Ύστερα καθαρίζω ψάρια
Για μια Κυριακή των Βαΐων
Με ιππείς σωτήρες σε όνων πλάτες
Αναπαυμένους στις δάφνες τους.

Εκδικούμαι το πνεύμα μου
Με ισχυρά δακρυγόνα καταστολής
Ανασύροντας αναμνήσεις
Μέχρι να μην βλέπω μπροστά μου.
Ύστερα σφάζω τον μόσχο τον σιτευτό
Για μια Κυριακή του Ασώτου
Χωρίς μεταμέλεια ή συγχώρεση
Και κανέναν να επιστρέφει.

 

 

 

 

Δυνάμεις
Ισχυρές
Βαρυτικές
Άθροισμα
Συνισταμένη 
Ορμή και
Επιτάχυνση
Διανύσματα
Ναρκωμένα
Ξυπνούν
Τρομαγμένα
Επέλαση του
Κάβουρα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στην απεραντοσύνη της σοφίας Σου
Κάπου έκανες λάθος
Μου έδωσες
Δύο ώμους
Μια καρδιά 
Δεν αρκούν

 

Ρίξε μια πέτρα σε ένα άδειο
γκιούμι και άστο να κυλήσει.
Πόσος θόρυβος στ’αλήθεια, Θεέ μου…

 


 

Παρασκευή Παπία

Advertisements