«Είμαι όλος το σώμα σου
το σωματικό και το ασώματο»

 

Ωδή Πρώτη

Είμαι όλος το σώμα σου
Το κοραλλένιο φιλί σου όλος
Είμαι το στόμα που φίλησες
Κι έγινε στόμα σου

Είμαι τα πόδια που άνοιξα
Με ένα φύλο που πια άλλαξε
Κι έγινε μια ρωγμάτωση σάρκινη

Είμαι η πένθιμη καρδιά που άνοιξες
Και πια δεν γνωρίζει
Για ποιον χτυπάει

Είμαι το σκοτάδι των ματιών σου
Που στην άβυσσο με έριξαν
Και με κατέσπειραν ρίζα
Που φυτρώνει στο αίμα σου

Είμαι όλος το σώμα σου
Ένας λάγνος καταραμένος ήλιος
Που εκπνέει
Την ώρα της δόξας του

 

 

Ωδή Δέκατη Έβδομη

Είμαι όλος τα μάτια σου
Η σκοτεινότητα και το ανίσκιωτο

Είμαι το απόμακρο βλέμμα
Που καθώς έχει αποκοπεί από την καρδιά σου
Δεν μπορώ να εξακριβώσω
Αν έχει σώσει εντός του λίγη αγάπη
Ή αν έχει μόνο την ανειρήνευτη περιφρόνηση
Ενός λαβωμένου θηρίου

Είμαι όλος τα μάτια σου
Η εμμονική όραση προς το πρόσωπό σου
Που στέκεται εμπρός μου σαν τείχος απελπιστικό
Για να μη μάθω ποτέ
Αν έχει δάκρυα αυτό το θανατερό κοίταγμα
Αν αυτή η πάμψυχρη ομορφιά έχει καλοσύνη

 

Ωδή Τριακοστή

Είμαι όλος η απουσία σου
Ο μείζων χρόνος της απουσίας σου
Είμαι η απώλεια και το σχίσμα της αγάπης σου
Το επίλοιπο του θανάτου
Που ανθεί στη σιωπή σου και στη λύπη μου

Είμαι όλος η απουσία σου
Η απούσα διάνοιά σου
Τα λόγια σου και οι ψιθυρισμοί που με μάγεψαν
Και ακόμη η χαμένη αίσθηση του προσώπου σου
Το ίδιο το απόν πρόσωπό σου
Το άφθαρτο από τη λήθη

Το ασύντριπτο από τη λήθη
Το αδιατρύπητο από τη λήθη
Διότι όπου λείπεις εσύ
Υπάρχω εγώ
Με τη μέγιστη ένταση
Και τον πιο δυσβάσταχτο πόνο

 

Ωδή Δέκατη Ογδόη

Όλα τα νοήματα εξαλείφονται
Εμπρός στην ενατένιση
Του μελαγχολικού απείρου
Που απαυγάζει το άδειασμα του ματιού σου

Όλα τα βήματα δεν οδηγούν πουθενά
Όταν με το αιωνόβιο άγγιγμά σου
Ξεθάβεις τα πιο βαθιά και βαριά δάκρυά μου
Που ποτέ δεν λυτρώθηκαν με λυγμούς

 

Πληροφορίες βιβλίου :

Εκδόσεις: Γαβριηλίδης
Α Έκδοση: Απρίλιος 2019
Έργο εξωφύλλου: Αδάμ Αρθούρος Μαρτινάκης
Σελίδες: 48
Αριθμός ποιημάτων: 33

Advertisements