Πρέπει να σε συναντήσω ξανά κάπου

σ’ ένα κόσμο ήσυχο,

μακριά από τα θορυβώδη λόγια των αντιρρήσεων μας,

κάπου που ν’ακούγεται μόνο ό,τι σώθηκε απ’ τον φόβο μας.

Δεν με νοιάζει ποια πραγματικότητα σε ζει,

εγώ άφησα για λίγο τη δική μου για να σε συναντήσω!

Προτού σκεφτείς να ενδυθείς τις άμυνές σου σαν μαχαίρια –

γυμνός για μια φορά, απ’ τη φαρέτρα της παροιμιώδους σου επίθεσης –

σκέψου την άοπλη ψυχή μου που φόρεσε το κόκκινο ξανά μόνο για να σε συναντήσει.

Είδα τη ζωή

σαν κάτι σημαντικό,

τη νεότητα πιο προσωρινή από ποτέ!

Χρειάστηκε τόσο θάρρος γι’αυτό…

Κοίτα πώς περνά η ζωή έτσι αόρατα πώς ξεγλιστρούν οι μέρες…

Θέλω να σε ζήσω! Αυτό θα είχε ίσως ένα νόημα.

 

Από την ποιητική συλλογή της Όλγας Μάμαλη «Υπόθεση ύπαρξης», εκδόσεις Captain Book

Advertisements