Για χρόνια άκουγα να λένε για μια πόλη στο Μαρόκο που μοιάζει με ελληνικό νησί. Δεν περίμενα, όμως, ότι θα την επισκεπτόμουν και μάλιστα επί εποχή κόβιντ! Προσωπικά είναι η αγαπημένη μου πόλη σε όλο το Μαρόκο και μια εμπειρία που αξίζει να ζήσει κανείς. Πάμε λοιπόν να ανακαλύψουμε μαζί τη Chefchaouen!

Το μπλε και η τοποθεσία

Η Chefchaouen είναι μια ορεινή πόλη στην καρδιά του Άτλαντα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Άτλαντας είναι μία οροσειρά στη βορειοδυτική Αφρική και ένα τμήμα του βρίσκεται στο Μαρόκο. Χωρίζεται στον High Atlas, τον Middle Atlas και τον Little Atlas. Η Chefchaouen είναι στον Middle Atlas (Μεσαίο Άτλαντα) και μπορείτε να μεταβείτε σε αυτή από πολλά σημεία όπως η Ταγγέρη, η Ασίλα και το Τετουάν μέσω λεωφορείου ή ταξί. Όλα σχεδόν της τα κτίρια είναι κυρίως μπλε – γαλάζια και δευτερευόντως λευκά. Το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης το καταλαμβάνει η λεγόμενη Μεδίνα, δηλαδή η παλιά πόλη. Υπάρχουν 2 θεωρίες γιατί τα κτίρια είναι μπλε (και λευκά):
 Η 1η είναι ότι το μπλε συμβολίζει το χρώμα του ουρανού, πράγμα που παραπέμπει σε μια αρμονική, φιλήσυχη και πνευματική ζωή. Η 2η είναι πως τη δεκαετία του ’70 οι κάτοικοι αποφάσισαν να τη βάψουν έτσι προκειμένου να προσελκύσουν τουρίστες, κάτι που δούλεψε από ό,τι φαίνεται. Τώρα ποια θεωρία ισχύει ή αν ισχύουν και οι 2 είναι άγνωστο… Το αποτέλεσμα είναι που μετράει! Μπορείτε να περάσετε αρκετό χρόνο στη Chefchaouen χωρίς να βαρεθείτε. Αν, όμως, έχετε κι άλλα σχέδια, 2 με 3 μέρες αρκούν για να τη γυρίσετε όλη.

Η ιδιαιτερότητα

Δεν ξέρω για εσάς αλλά λατρεύω όταν πηγαίνω σε ένα μέρος να μην είναι αναγκαστικό να πάω σε κάποιο μουσείο, παλάτι ή πινακοθήκη για να δω κάτι όμορφο. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωσή μας. Η πόλη αυτή φαίνεται να είναι βγαλμένη από παραμύθι, από κάποιο μυθιστόρημα. Πριν πάω, πίστευα ότι θα μου θυμίζει υπερβολικά τη Σαντορίνη και τα ελληνικά νησιά γενικότερα, οπότε ήμουν λίγο επιφυλακτική με τον ενθουσιασμό που θα ήταν αναμενόμενο να επακολουθήσει. Ευτυχώς που διαψεύσθηκα!
Κι αυτό καθώς όχι μόνο η αρχιτεκτονική είναι σε πολλά σημεία διαφορετική και το τοπίο είναι βουνό αντί για θάλασσα αλλά χάρη στους ανθρώπους της. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι όταν ταξιδεύουν και ιδιαίτερα για μικρό χρονικό διάστημα, θέλουν απλά να δουν το επιφανειακό τμήμα της εκάστοτε χώρας ή της εκάστοτε πόλης. Και ως επί το πλείστον, οι άνθρωποι δε συγκαταλέγονται μέσα σ’ αυτό. Ως αποτέλεσμα, χάνουν πολλές όμορφες και αναπάντεχες περιπέτειες.

Οι άνθρωποι

Οι άνθρωποι που ζουν στη Chefchaouen είναι κυρίως Άραβες ή Βέρβεροι
 (νομαδική φυλή). Οι γυναίκες είναι πολύ γλυκές αλλά και πολύ προστατευτικές. Για αυτό εάν τους ζητήσετε να τις βγάλετε φωτογραφία ή να βγάλετε φωτογραφία μαζί τους, πιθανότατα να σας πουν όχι. Μην αποθαρρύνεστε όμως. Μπορεί να συναντήσετε κάποια που να δεχθεί. Τα παιδιά είναι πολύ χαρούμενα και ελάχιστα ντροπαλά. Χαίρονται να ποζάρουν και να κάνουν αστείες γκριμάτσες. Όσον αφορά τους άντρες, αυτοί σχεδόν ποτέ δεν έχουν πρόβλημα να βρίσκονται στο κάδρο της φωτογραφικής σας μηχανής. Θα σας ρωτήσουν από πού είστε, αν διασκεδάζετε αρκετά στο Μαρόκο και θα σας δείξουν με ιδιαίτερο ζήλο το κατάστημά τους. Να έχετε στο νου σας ότι οι πωλητές γενικά είναι πολύ επίμονοι και ότι καλό θα ήταν να κάνετε παζάρια για την τιμή αυτού που θα αγοράσετε. Τέλος, τα άτομα της τρίτης ηλικίας μπορεί να είναι είτε πολύ ευγενικά είτε μπορεί να σας κοιτάνε και λίγο καχύποπτα μερικές φορές με τους ξένους. Αυτό βέβαια γίνεται σε πολλά μέρη ανά τον κόσμο. Γνώμη μου είναι να τους χαμογελάτε. Από προσωπική εμπειρία, με αυτό τον τρόπο τους κάνετε να νιώθουν πιο άνετα και το πιθανότερο είναι να σας χαμογελάσουν και αυτοί.

Η θέα

Όπως αναφέραμε προηγουμένως, η Chefchaouen βρίσκεται στην καρδιά του Άτλαντα, κάτι το οποίο σημαίνει ότι έχει πολλές ανηφόρες, κατηφόρες και σκαλιά. Ακούγεται κουραστικό, το ξέρω, όμως, για αυτό ακριβώς το λόγο έχει μία πανέμορφη θέα πάνω στο βουνό που σου κόβει την ανάσα! Πάρτε επομένως ένα σακίδιο με πολύ νερό, κολατσιό, τα πιο ανθεκτικά σας παπούτσια και τη φωτογραφική σας μηχανή και είστε έτοιμοι. Από το κέντρο της παλιάς πόλης ως το σημείο αυτό θα χρειαστείτε 30-40 λεπτά περπάτημα για να φτάσετε. Σε αυτό το σημείο μάλιστα βρίσκεται ένα τζαμί στην απέναντι πλευρά του βουνού που είναι πολύ ευδιάκριτο. Υπάρχουν πέτρινα σκαλοπάτια μέχρι την κορυφή. Εάν δυσκολευτείτε να το βρείτε μόνοι σας, μπορείτε να ρωτήσετε κάποιον ντόπιο και θα σας εξηγήσουν. Η καλύτερη ώρα για να πάτε όπως μπορείτε να φανταστείτε είναι το ηλιοβασίλεμα. Η ώρα του ηλιοβασιλέματος είναι διαφορετική κάθε εποχή του χρόνου. Επομένως, τη μέρα που θα κάνετε αυτή την ανάβαση, καλό θα είναι να έχετε δει από πριν στο ίντερνετ τι ώρα δύει ο ήλιος και να ξεκινήσετε μία με δύο ώρες νωρίτερα.

Tip: Έχετε υπόψη πως όταν έρχεται το σούρουπο, η ατμόσφαιρα είναι κρύα. Φροντίστε δηλαδή να έχετε κάποιο μπουφάν ή φούτερ μαζί σας και… καλή ανάβαση!