Ελσίνκι

Αν έχετε πάει σε μερικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα έχετε παρατηρήσει ότι έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα μεταξύ τους, ιδίως εάν βρίσκονται κοντά, από γεωγραφική σκοπιά (π.χ. Κοπεγχάγη – Στοκχόλμη, Βουδαπέστη – Βιέννη). Δε θα διαφωνήσω ότι και το Ελσίνκι έχει κοινά τέτοιων πόλεων. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και πολλές διαφορές. Ο μινιμαλισμός, η μοντέρνα αρχιτεκτονική, τα τελευταίας τεχνολογίας μεταφορικά μέσα και η κουλτούρα γενικότερα, καθιστούν το Ελσίνκι διαφορετικό από τα γνώριμα δεδομένα. Αν μάλιστα σε αυτό προσθέσουμε και το εντελώς αλλιώτικο κλίμα, τότε θα μπούμε σε έναν τελείως άλλο τρόπο σκέψης.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δε μου άρεσε το Ελσίνκι. Προσωπικά, έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα παλιά, νεοκλασικά κτίσματα, ακόμα και αυτά που παραπέμπουν σε ερειπωμένα θα έλεγε κανείς. Γούστα είναι αυτά. Εσείς μπορεί να συμμερίζεστε την άποψή μου ή από την άλλη να λατρεύετε το νέο, το πρωτοποριακό. Για αυτό μπορείτε οι ίδιοι να ανακαλύψετε και να διαμορφώσετε τη δική σας γνώμη. Καλή εξερεύνηση λοιπόν!

Suomenlinna

Η Suomenlinna είναι ένα νησάκι – φρούριο περίπου 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ελσίνκι. Αποτελεί μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και κατοικείται κυρίως από Φινλανδούς πολίτες. Πολλοί τουρίστες το επισκέπτονται για μερικές ώρες, βρίσκοντας ευκαιρία να κάνουν ένα πικνίκ αγναντεύοντας παράλληλα τη θάλασσα. Μπορείτε να μεταβείτε σε αυτό μέσω ενός μικρού πλοίου. Συγκεκριμένα, στο λιμάνι του Ελσίνκι, δίπλα στην τοπική αγορά, υπάρχουν κάποια μηχανήματα από τα οποία μπορείτε να πάρετε το εισιτήριό σας προτού επιβιβαστείτε. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 λεπτά και η τιμή κυμαίνεται γύρω στα 4 με 5 ευρώ εάν θυμάμαι καλά. Σε περίπτωση που έχετε δυσκολία να βρείτε το εν λόγω σημείο, μπορείτε να ρωτήσετε κάποιον στο δρόμο ή αλλιώς να πληκτρολογήσετε στο κινητό σας «Πώς να πάω στη Suomenlinna.» Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι εύλογο θα ήταν να πάτε όταν ο καιρός είναι καλός – όσο μπορεί να είναι – διότι εμείς όσο κι αν απολαύσαμε αυτή τη μικρή περιπέτεια, εντούτοις κρυώναμε υπερβολικά. Κοινώς είχαμε ξεπαγιάσει. Για να μην ξεπαγιάσετε κι εσείς επομένως, ελέγξτε το δελτίο καιρού και ντυθείτε ζεστά.

Sauvo, Ahtela

Και μόνο που έγραψα την παραπάνω τοποθεσία, ένιωσα μια νοσταλγία μέσα μου. Τι υπέροχη εβδομάδα που ήταν αυτή. Για να σας εξηγήσω, όμως, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας είναι το Τούρκου. Κοντά σε αυτό, υπάρχει μία περιοχή που ονομάζεται Sauvo. Εγώ είχα την τύχη να μείνω εκεί για περίπου 7 ημέρες, σε ένα πανέμορφο δάσος στα μέσα Οκτώβρη του 2019 (Τι ωραία που ήταν προ κόβιντ, ε; Ας επανέλθω όμως.). Καθώς ήταν φθινόπωρο, τα περισσότερα δέντρα στο δάσος είχαν κιτρινισμένα φύλλα, τα οποία πολλές φορές βρίσκονταν ανά εκατοντάδες στο έδαφος. Και θα μου πείτε εσείς σε αυτό το σημείο: «Σιγά! Φύλλα έχουμε και στην Ελλάδα.». Ενδεχομένως, θα σας πω εγώ. Αυτό που δεν έχουμε, όμως, είναι θέα στη Βαλτική θάλασσα σε συνδυασμό με σκανδιναβικά σπιτάκια βγαλμένα από παραμύθι (βλ. εικόνα εξωφύλλου). Υπερβάλλω; Ίσως. Πάντως για μένα αυτό το θέαμα κάθε πρωί που ξυπνούσα σε συνδυασμό με το τσουχτερό και ταυτόχρονα γλυκό κρύο ήταν κάτι το ακαταμάχητο. Θα σας δώσω την εξής εικόνα: Σκεφτείτε ότι ξυπνάτε σε ένα σαλέ στη μέση του πουθενά, με έλατα να σας περιβάλλουν, κάνετε τη βόλτα σας, πηγαίνετε στην αποβάθρα με τον καφέ στο χέρι και ακούτε μόνο το νερό, τον αέρα, ίσως και κανένα ζωάκι της περιοχής.

Εν ολίγοις, θέλω να καταλήξω στο ότι – κατά τη γνώμη μου πάντα – οι Σκανδιναβικές χώρες και συγκεκριμένα η Φινλανδία, έχουν εκπληκτική φύση που αξίζει να επισκεφθείς. Για τις πόλεις θα έλεγα ναι, αλλά με μέτρο. Μπορεί βέβαια κάποιος να θέλει το ανάποδο ή μόνο ένα από τα δύο. It’s up to you. Επίσης, να προσθέσω ότι κάθε εποχή του χρόνου είναι διαφορετική. Μπορεί να θέλετε να δείτε χιόνι, κίτρινα φύλλα ή να ζήσετε το σκανδιναβικό καλοκαίρι, εάν και δε νομίζω ότι θα έχει καμία σχέση με το δικό μας. Όπως και να ‘χει, προτού κλείσετε εισιτήρια, ελέγξτε ποια είναι η καλύτερη εποχή βάσει των στατιστικών δεδομένων αλλά και ποια εποχή φυσικά συνάδει με τα γούστα σας ή με την άδειά σας από τη δουλειά.