Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει Μιλώ γιατί μιλούν τα μάτια σου
Και δεν υπάρχει θάλασσα δεν υπάρχει χώρα Όπου τα μάτια σου δε μιλούν


Τα μάτια σου μιλούν εγώ χορεύω
Λίγη δροσιά μιλούν κι εγώ χορεύω
Λίγη χλόη πατούν τα πόδια μου
Ο άνεμος φυσά που μας ακούει.


Γιώργος Σαραντάρης, Σαν Πνοή του Αέρα, επιμ.-ανθολ. Μαρία Ιατρού, Ερμής, Αθήνα 1999, σ. 172