Έσκαψα με τα χέρια μου και μάτωσα,
παλεύοντας να ανοίξω μια τρυπούλα,
στο χώμα το τραχύ σου.
Μάταια όμως.
Ήσουν
Απροσπέλαστος.
-Είχαν πεθάνει άνυδρες οι ελπίδες μου.-
Ξανά δεν το προσπάθησα.
Άλλωστε δεν αξίζει,
εκεί που δεν χωράει το φως,
να φυτεύεις όνειρα.