Θα’θελα να βάλω φωτιά στη νύχτα.
Να κάψω το σκοτάδι της.
Να πέσω κι εγώ εκεί μέσα
Συνένοχος στα εγκλήματά της
Να καούμε μαζί.
Ξημερώνει.
Πάλι με πρόλαβε ο ήλιος.
Αύριο ίσως.
Κριστιάν Νίρκα
Αναρτήθηκε σεΠοιήματα
Αργοπορία
Συγγραφέας:
Δεν υπάρχουν Σχόλια
Δεν υπάρχουν Σχόλια
Πλοήγηση δημοσιεύσεων
Προηγούμενο Άρθρο
Με ποιό τρόπο παίρνουν εκδίκηση οι άνθρωποι;Επόμενο Άρθρο
Πρωινό τσιγάρο 