Η Τετάρτη έδωσε την σκυτάλη στην Πέμπτη ένα βήμα πριν τον τερματισμό, επωμίστηκε το βάρος του νέου έτους γι’αυτό φως έπρεπε έστω στιγμιαία να λάμψει στο σκοτάδι,στιγμιαία οι άνθρωποι φιλιούνται και μου ζητούν να τους φωτογραφίσω για κάποιο άλμπουμ.
Ο Γενάρης τιμωρεί όσους αφήνουν τα χέρια ακάλυπτα κι όλοι γύρω ζευγαρωτά τα στριμώχνουν μες τις τσέπες όσο γυρίζω το φιλμ της μηχανής,κι άλλο ένα φως ξυπνά το σκοτάδι απ τον ανήσυχο ύπνο του,σε λίγες ώρες αναπόφευκτα θα ξημερώσει, κάνοντας όλα αυτά ανίερη τελετή για κάποιο θαύμα,έτσι κι όσοι φιλιούνται παρότι ξέρουν πως θα κοιμηθούνε χώρια.
Η βροχή σκέπασε την νύχτα με σύννεφα και γύρισε πλευρό πιο ήσυχη να κοιμηθεί αφού διαλυθηκαμε, οι καμπάνες κι αυτές σιωπησαν στον καταδυτικό της ήχο κι όλοι τρέχουμε σκυμμενοι να κρυφτουμε. Οι άνθρωποι τώρα ζεσταίνουν με τα χέρια τους το ρούχο που φοράει ένα συναίσθημα που τρέμει.
Στα ανοιχτά παράθυρα των φυλακών οι κρατούμενοι στριμωχνονται να μυρίσουν την ελπίδα του νέου έτους,ενώ στη φωτογραφία κάποιος γυρίζει κλαίγοντας πίσω στο κελι του,ποτέ δε ρώτησα απλά υπέθετα,πως ξεχωρίζεις άλλωστε το κλάμα της χαράς από της λύπης. Και οι άνθρωποι τώρα γύρω μου επιστρέφουν στα κελιά τους με τις συνωμοτικες σκιές τους να τρυπώνουν πίσω απ τα φώτα των δρόμων.
Η μοναξιά παλαιωμένο ουίσκι που πίνουν μονορούφι όσοι φεύγουν μόνοι, βάζοντας το φλασκί πίσω στην φόδρα, συνηθισμένοι στην δίωξη προνοητικά δε κρατούν ποτέ ομπρέλα πάρα φορούν ένα καπέλο να τους ακονίζει το βλέμμα.
Κολλάω τα αρνητικά σε φωτεινό πίνακα δίπλα απ την τηλεόραση καθώς βλέπω αισθηματική ταινία συγκρίνοντας ταυτόχρονα την θέλξη, ένα τσιγάρο αποσυμπίεσε την εξάρτηση και χαλάρωσα όπως τα φρένα στην αποσύμπλεξη, οι επιθυμίες που κατάφεραν να σκαρφαλώνουν το παγόβουνο τώρα παλεύουν τα επιβιώσουν στο χαμηλό ποτήρι μου και τα βλέφαρά μου ετοιμόρροπη αυλαία που παρακαλάει ντροπιαστικά να σπάσει κλείνοντας ακόμη μια άδεια παράσταση.
Τώρα τα όνειρα ζωντανεύουν τις φωτογραφίες πλάθοντας ανθρώπους αφαιρώντας από μέσα τους την επίκτητη ελπίδα κι αφήνοντας τους ελεύθερους να διαφεντεύουν κάθε ονειρικό πολίτευμα μου ριχνοντας μου μονάχα ψυχούλα για να ξανάρθω.
