Κείμενο του Κριστιάν Νίρκα

Κοίτα! Βγες στο μπαλκόνι στο δρόμο σε μια παραλία. Κοίτα το κύμα! Έτσι που σκάει στην άμμο και σπάει. Έτσι που πέφτει στον βράχο πριν γίνει αφρός ακούς έναν ήχο: ένα μεταλλικό θρόισμα, σαν ένα παράπονο. 

Κείμενο του Κριστιάν Νίρκα 

Μου την σπάνε τα σύννεφα. Εκείνα τα πυκνά σύννεφα που κρύβουν τον ήλιο.

Με ποιο δικαίωμα! Στερούν το φως με μια γκρίζα αλαζονεία. Με ποιο δικαίωμα!