Της Άννας Τσίγκανου
Κάθε του βλέμμα και μιαν εποχή,
πανωφόρι για το χειμώνα, καλοκαιρινή
εκδρομή
υποψία ανοιξιάτικη, βουτιά σε
φθινοπωρινό θαλασσί
με φόντο το όνειρο, σε ουτοπίες δίνει πνοή
με τον κόσμο σου μόνο θέλησε να
συνομιλεί
να σου κλέβει τις λέξεις, να σ΄αφήνει ενεή
ν΄αθωώνει κάθε σου κόπο να μην
αφεθείς
κι ύστερα πάλι αγκαλιά να σε παίρνει
γυμνή
