Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
“Τραγουδάμε για μας. Για το βίτσιο μας. Για το φάλτσο μας.” – Αλκυόνη Παπαδάκη
Φάλτσο η πορεία φίλε τελικά. Κι ούτε που προλάβαμε να ανοιχτούμε στους μεγάλους ωκεανούς. Τίποτα δεν ανακαλύψαμε σπουδαίο…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
“Οι άνθρωποι λοιπόν σπεύδουν να κρίνουν για να μην κριθούν οι ίδιοι” Αλμπέρ Καμύ
Η μόνη άμυνα βρίσκεται στην κακεντρέχεια. Οι άνθρωποι λοιπόν σπεύδουν να κρίνουν για να μην…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
Τα μοναχικά βήματα – Τάσος Λειβαδίτης
Υπάρχει λένε μια μεγάλη περιπέτεια για τον καθένα μας, αλλά που θα την βρούμε; Προς…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
“ΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ ΤΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ ΜΑΣ…” Γιώργος Σεφέρης (απόσπασμα από “Μέρες” και “Με τον τρόπο του Γ.Σ.”)
Κυριακή, 26 Οκτώβρη 1941 [...] Γύριζε [ο Νίκος Γκάτσος], το χειμώνα του '36, σπίτι του…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
“…Eίμαστε πεθαμένοι μόλις γεννηθούμε…” Φ. Ντοστογιέφσκι
Όλοι έχουμε ξεσυνηθίσει σε τέτοιο βαθμό τη ζωή, που σε μερικές στιγμές αισθανόμαστε κάποια αηδία…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
Η μάσκα του κόκκινου θανάτου – Edgar Allan Poe
Ο «Κόκκινος Θάνατος» ρήμαζε από καιρό τη χώρα. Καμιά επιδημία δεν είχε ποτέ σταθεί τόσο…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
“Αγάπησα τους μοναχικούς. Τους ορειβάτες. Τους κουρασμένους παλιάτσους.” Αλκυόνη Παπαδάκη
Άσχετο, αλλά: Ποτέ μου δεν αγάπησα τους θριαμβευτές. Τους τροπαιούχους. Πάντα με φοβίζει το ποδοβολητό…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
“…Το πάθος σεληνιάζεται, μάτια μου…” – Αλκυόνη Παπαδάκη
Η αγάπη, μια σιγανή βροχή που τραγουδάει πάνω στη λαμαρίνα, αυτό πρέπει να είναι η…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
Η τελευταία – Κώστας Καρυωτάκης
(Είναι εδώ; Είναι εκεί; Εφυγε; Θα' ρθει; Πού είναι; Η τελευταία;) Α! Το δάσος πέρα.…
Αναρτήθηκε σεΚείμενα Λογοτεχνία
Έρμαν Έσσε : “άνθρωποι σαν αστέρια..”
Κάποτε, της είπε: Είσαι σαν και εμένα, είσαι αλλιώτικη από όλους τους ανθρώπους. Είσαι η…