Ο Κώστας Καρυωτάκης τον Ιούνιο του 1928 αποσπάται στην Πρέβεζα. Ήδη είναι αηδιασμένος από τη γραφειοκρατία και τη ζωή του δημόσιου υπάλληλου. Η αηδία γίνεται απόγνωση σε γράμματα που στέλνει σε συγγενείς και φίλους...
Απομεινάρια του χειμώνα οι πληγωμένες μας καρδιές,
τα δάκρυα στα μάτια
που ταξιδεύουν πια τόσο μακριά.
Σε ένα χρόνο πάλι θα'ρθουν πίσω.
Τώρα μετράει μερες πια η ανοιξη
και ο ερχομός του Καλοκαιριού.