Ένα φθινόπωρο έφυγε,
έπειτα ένα άλλο φθινόπωρο ήρθε,
μεταμορφώθηκε μέσα μου,
μου μίλησε χωρίς να μου πει τίποτα.
Σαν την φλόγα ενός κεριού,
ένα βράδυ εξαφανίστηκε,
οι καψαλισμένες νότες της μουσικής.
Λέξεις για μια στιγμή,
κρεμάστηκαν στα χείλη του ονείρου,
ζωγράφισαν μια ζωή που θα ζει ακόμα,
και μετά από την ζωή.
Εγώ ήμουν σίγουρος μόνο για αυτό,
ότι με σκότωσε ένα πολύ όμορφο τραγούδι.
Όταν σε αναζήτησα,
μέσα στα χρώματα του φθινοπώρου
και αμέσως μετά,
όταν δεν σε βρήκα,
ήρθε ένα άλλο φθινόπωρο,
ένα ορμητικό ποτάμι,
που με σκότωσε για πάντα,
αυτό είναι η ποίηση,
πρέπει να μπεις μέσα στα νερά της,
να την αφήσεις να σε παρασύρει.
Νεκτάριος Μπέσης
