Με αφορμή την ποιητική συλλογή «Χρώματα Φθινοπώρου» από το Itravelpoetry
Η ποίηση της Ελένης Κωστέα κινείται ανάμεσα στο βίωμα, τη φιλοσοφική αναζήτηση και την ανάγκη για βαθιά ανθρώπινη έκφραση. Με τη νέα της συλλογή «Χρώματα Φθινοπώρου», η δημιουργός καταθέτει έναν στοχαστικό και συναισθηματικά φορτισμένο κόσμο, όπου το προσωπικό συναντά το συλλογικό και η τέχνη γίνεται πράξη αντίστασης και ομορφιάς.
Τι σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε τη συλλογή «Χρώματα Φθινοπώρου»;
Πρόκειται για τη δεύτερη ποιητική μου συλλογή, μετά το «Σαν το παλαιό κρασί, ποιήματα παλαιά», που εκδόθηκε σε ηλεκτρονική μορφή τον Απρίλιο του 2020. Γράφω ποιήματα σποραδικά από τα παιδικά μου χρόνια, ήδη από το Δημοτικό, ενώ πιο συστηματικά από τη δεκαετία του ’90.
Ο ποιητικός οίστρος υπήρχε πάντα μέσα μου. Γράφω ωθούμενη από την ανάγκη έκφρασης — είναι για μένα μια ζωτική ανάγκη να δημιουργώ τέχνη που υπηρετεί το Ωραίο και το Υψηλό. Σε έναν κόσμο δύσκολο, συχνά απωθητικό, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις μεταφράζονται σε χρήμα και κυριαρχεί ο εγωισμός, η ποίηση γίνεται διέξοδος αλλά και στάση ζωής.
Πώς επηρέασαν οι σπουδές σας στη Φιλοσοφία και την Αισθητική την ποιητική σας γραφή;
Η Φιλοσοφία που σπούδασα, και ειδικότερα η κατεύθυνση στην Ηθική και την Αισθητική, επηρέασαν καθοριστικά τη γραφή μου. Η τέχνη δεν είναι μόνο μορφή — είναι και ιδέα.
Οι καλλιτεχνικές μορφές αποτελούν το «Όλον» του έργου, όμως χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο και φιλοσοφικό βάθος, μπορεί να καταλήξουν φτωχές. Αντίστοιχα, μια ισχυρή ιδέα χωρίς την απαραίτητη δεξιοτεχνία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ως έργο τέχνης. Η ισορροπία ανάμεσα στα δύο είναι για μένα θεμελιώδης.
Υπάρχουν βιωματικά στοιχεία μέσα στη συλλογή;
Παρότι θεωρώ τον εγωκεντρισμό ως μία από τις σοβαρότερες «ασθένειες» της σύγχρονης κοσμοαντίληψης, η δική μου ζωή —λόγω ιδιαίτερων συνθηκών— με οδήγησε αναπόφευκτα σε μια έντονα προσωπική έκφραση.
Εμπειρίες όπως η φοίτησή μου σε ένα σοβιετικό σχολείο, με εξαιρετικούς δασκάλους, αλλά και η ιδιαιτερότητα της φύσης μου, που με έφερε αντιμέτωπη με διαφορετικές μορφές εξουσίας, διαμόρφωσαν τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο.
Ο έρωτας και η αγάπη, ως ύψιστες δυνάμεις, αποτελούν κεντρικούς άξονες της ποίησής μου, όπως και οι άνθρωποι που με διαμόρφωσαν — οι γονείς και οι δάσκαλοι της ζωής μου.
Ποιο μήνυμα θα θέλατε να πάρει ο αναγνώστης διαβάζοντας τα «Χρώματα Φθινοπώρου»;
Θα ήθελα ο αναγνώστης, πρώτα απ’ όλα, να αισθανθεί την καλλιτεχνική χαρά και την αισθητική απόλαυση. Να μυηθεί στο κάλλος.
Παράλληλα, όμως, να προβληματιστεί πάνω στις αξίες της ζωής. Να αναζητήσει την αλήθεια και την αρετή, και να μην αρκεστεί σε επιφανειακές γνώμες. Να κάνει το βήμα «από το σκοτάδι στο φως», όπως θα έλεγαν και οι αρχαίοι — να μη μείνει εγκλωβισμένος στις σκιές.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας στον χώρο της λογοτεχνίας;
Όσο ζω, θα γράφω — είτε το επιτρέπουν οι συνθήκες είτε όχι. Η ανάγκη για δημιουργία είναι βαθιά και αδιαπραγμάτευτη μέσα μου.
Ζούμε σε έναν κόσμο που μοιάζει συχνά περισσότερο με δυστοπία παρά με ελευθερία. Ωστόσο, παραμένω ακλόνητη στην πίστη μου και αισιόδοξη. Ο αγώνας, η δημιουργία και η έκφραση είναι για μένα τρόπος ύπαρξης.
«Ο πόλεμος του Δράκου» (18/3/2026)
Ο Δράκος του πολέμου απλώθηκε ανά πλανήτη
Μ’ αυθάδεια και λαιμαργία περίσσια. Τρελός,
Ο «καμικάζι» χώνεται, αρπάζει, ανατρέπει,
Βουλιάζει σ’ αίμα πόλεις και χωριά ο Χαρτογράφος,
Καινοτομεί πολιτικά, χωρίς ν’ αλλάζει το πλεονέκτημα,
Προβάδισμα, που οι Καιροί σε άλλου χέρια δίνουν,
Του Φιλοσόφου, χάριν Αλί και τρεις Αλί και Τικριτί,
Ακόμα «ανοιχτή πληγή», γι’ άλλους νεκρό,
Μα η Τύχη του φιλοσόφου γράφει: με τον ραβίνο
Να βαστά σημαία Ιρανική, με Υψηλόβαθμο του Δράκου
Να μην βαστά;!! Στρατιές αγγέλων τα δολοφονημένα
Παιδιά, βορά των «έξυπνων» τους όπλων, όλα
Μα όλα — «Ιάσωνα» να συνιστούν, που Δράκο σκότωσε!
Τα «Χρώματα Φθινοπώρου» δεν είναι απλώς μια ποιητική συλλογή· είναι μια κατάθεση ψυχής και σκέψης — μια πρόσκληση να δούμε τον κόσμο με περισσότερη ευαισθησία, βάθος και επίγνωση.
