Με μαστιγώνει η Ύπαρξη
Το κλάμα των παιδιών με καίει.
Το προτεταμένο χέρι του επαίτη
Ή ευχή ή κατάρα του
Τρωκτικό στην καρδιά μου.
Οι προλετάριοι, οι αγωνιστές
Όλης της γης οι ηττημένοι
Παρελαύνουν κάθε νύχτα στα όνειρά μου.
Χωρίς ταμπούρλα, ούτε αρβύλες
Μα θορυβούν.
Κοιμισμένος νους
Πεινασμένη σάρκα.
Στρώμα θέατρο
Πρόβες να τους ανταμώσω.
Ξυπνώ πάντα αντιμετωπίζοντας τον ουρανό.
Τα χέρια πιασμένα μεταξύ τους.
Ύπνος και Θάνατος, αδέρφια.
Παρασκευή Παπία
