Κάποια απογεύματα
θέλεις να γίνεις σαν αυτούς·
θέλεις κι εσύ να είσαι ευτυχισμένος.
Όμως η ευτυχία
είναι σαν τους τυφώνες
που σαρώνουν κάποτε τις τροπικές ακτές.
Σαν τους βομβαρδισμούς σχολείων στις εμπόλεμες ζώνες.
Είναι πολύ μακριά για να σε αφορά
όταν δεν είσαι εκεί.
ΠΗΓΗ: Μιράντα Παπαδοπούλου, ποιητική συλλογή “Χωρίς”, εκδ. ΠΟΤέΞΑΝά, 2010
