📸: Ιωάννα Πανούτσου
Είμαι χάπι ηρεμιστικό.
Λειτουργώ στο σπίτι
δρω και στο γραφείο,
δίνω εξετάσεις,
παρίσταμαι σε δίκες,
προσεκτικά συγκολλώ σπασμένες κούπες -
αρκεί να με πάρεις,
να με λειώσεις κάτω από τη γλώσσα σου,
να με καταπιείς
με λίγο νερό.
Ξέρω να διαχειρίζομαι τη δυστυχία,
να αντέχω τα άσχημα νέα,
να μειώνω την αδικία,
να φωτίζω την απουσία του Θεού,
να ταιριάζω το πένθιμο καπέλο στο πρόσωπό σου.
Τι περιμένεις -
εμπιστέψου τη χημική μου ευσπλαχνία.
Είσαι νέος/ νέα ακόμα,
πρέπει κάπως να τα βολέψεις.
Ποιος είπε
πως η ζωή θέλει θάρρος;
Παράδωσέ μου την άβυσσό σου -
θα σου τη στρώσω με ύπνο,
θα με ευγνωμονείς
για τις τέσσερεις πατούσες της πτώσης.
Πούλησέ μου την ψυχή σου.
Άλλος αγοραστής δεν θα σου τύχει.
Άλλος διάβολος δεν υπάρχει πια.
Βισουάβα Σιμπόρσκα, Η ζωή εδώ και τώρα, μτφρ. Μπεάτα Ζουλκίεβιτς, εκδ. Καστανιώτη.
