«Οι γονείς μου ήθελαν να γίνω δασκάλα. Όμως στα 17 μου ανακάλυψα ότι όχι μόνο ακούω μουσική, αλλά ότι έχω φωνή. Ξαφνιάστηκα με τον εαυτό μου, αλλά βρήκα τη διέξοδο.Τζάνις Τζόπλιν, το «Μαργαριτάρι»
Μια γυναίκα που μπαίνει στη μουσική βιομηχανία έχει ήδη απαρνηθεί πολλά στη ζωή. Πρέπει να πει “όχι” στην οικογένειά της, στους φίλους της, στη μητρότητα, και να αφοσιωθεί μόνο και εκ ολοκλήρου στη μουσική.
Η μόνη αγάπη είναι η ανταπόδοση του κοινού. Και αυτή η αγάπη είναι τόσο εφήμερη όσο ένα φιξάκι. Κάνεις έρωτα με 25.000 άτομα στη σκηνή, και γυρίζεις σπίτι μόνη.»
[19 Ιανουαρίου 1943 – 4 Οκτωβρίου 1990]
