Τα παραμύθια πάντοτε είχαν την ικανότητα να μεταφέρουν αλήθειες του σήμερα, με έναν τρόπο συμβολικό. Ο Χόρχε Μπουκάϊ μέσα από τα δικά του παραμύθια εξηγεί απλοϊκά εφαρμόσιμες θεωρίες αυτοβελτίωσης και απλές ψυχολογικές έννοιες, δίνοντας προτάσεις για μια καλύτερη καθημερινότητα.
Στο βιβλίο του «Από την αυτοεκτίμηση στον εγωισμό», ο συγγραφέας, συζητώντας με μια άγνωστη γυναίκα, αναλύει και εξηγεί αφηρημένες έννοιες όπως ο φόβος, η αυτοεκτίμηση, ο εγωισμός και άλλες.
Το παραμύθι που ακολουθεί αποτελεί μια προσπάθεια του Χόρχε να ενισχύσει την συλλογικότητα μεταξύ των ανθρώπων, προβάλλοντας έτσι και την αξία της ενσυναίσθησης.
Η ιστορία έχει ως εξής:
«Πριν από εκατοντάδες χρόνια, σε ένα χωριό της Ανατολής, ήταν ένας τύπος που μια νύχτα περπατούσε στα σκοτεινά δρομάκια του χωριού κρατώντας ένα αναμμένο φανάρι. Το χωριό, νύχτα χωρίς φεγγάρι, ήταν πάντα κατασκότεινο. Κάποια στιγμή, ο τύπος πέφτει πάνω σ´ένα φίλο του. Τον κοιτάζει ο φίλος, κι αμέσως τον αναγνωρίζει: είναι ο Γκούμο, ο τυφλός του χωριού. Δεν κρατιέται και του λέει:
« Καλά, Γκούμο, τι κάνεις με το φανάρι στο χέρι; Αφού εσύ δεν βλέπεις…»
Και ο τυφλός του απαντάει:
«Το φανάρι δεν το έχω για να βλέπω. Εγώ, και στο σκοτάδι ακόμα, ξέρω τους δρόμους από μνήμης. Το φανάρι το έχω για να βρίσκουν τον δρόμο τους οι άλλοι βλέποντας εμένα…»
Έπειτα, μέσω της αφήγησης του Χόρχε, προκύπτουν στην συζήτηση τα εξής συμπεράσματα:
– Σημαντικό, δεν είναι μόνο το φως που χρησιμεύει σ’εμένα, αλλά κι αυτό που χρησιμοποιώ για να μπορέσουν δουν κι οι άλλοι. Ο καθένας μας μπορεί να φωτίσει τον δρόμο για λογαριασμό του, αλλά και για να φέξει στους υπόλοιπους – χωρίς να είναι και υποχρεωμένος.
– Α, μάλιστα. Καταλαβαίνω τι θες να πεις: να μη ζούμε αναπτύσσοντας μόνο τον εαυτό μας, αλλά να κάνουμε κάτι για ν’ αναπτυχθούν και οι άλλοι…
– Μου επιτρέπεις μια μικρή διόρθωση; Το σωστό ρήμα είναι: να βοηθήσουμε. Να βοηθήσουμε τους άλλους ν’ αναπτυχθούν. Ωστόσο δεν μπορώ να βοηθήσω τους άλλους ν’ αναπτυχθούν αν δεν συνεχίσω εγώ ο ίδιος να αναπτύσσομαι. Αν εγώ σταματήσω, δε γίνεται…
– Αν βοηθάς άλλους, τότε αναπτύσσεσαι κι εσύ. Αυτό, όμως, θα γίνει στο βαθμό που κι εγώ θα τρέφομαι από την ανάπτυξη τους.
Πίνακας: EMPATHY by Serena Bona, Painting
