Από τη χαραμάδα
Άρχισα να σπρώχνω
Με δύο ασθενικές ανάσες
Τον ήλιο που φώτισε
Την βροχή που νότισε
Το χιόνι που πάγωσε.
Φυτρώνει γρασίδι
Στο πάτωμα
Τα στόματα στους τοίχους
Χάσκουν ανοιχτά
Το ταβάνι ράγισε μια μέρα
Κοιλοπονώντας.
Από το παράθυρο
Άρχισα να πετάω
Με δύο δυνατά χέρια
Τα όνειρα που αγάπησα
Τους πόθους που παράτησα
Τα βιβλία που διάβασα.
Κολυμπούν καρχαρίες
Στη βεράντα
Τα κάγκελα περιχαρακώνουν
Με κόκκινα δάκρυα
Οι γλάστρες γέμισαν
Κατακάθι του καφέ.
Από την πόρτα
Την διάπλατα ανοιγμένη
Περιμένω. Περιμένω. Περιμένω.
Παρασκευή Παπία
