Ο Κωστής Παλαμάς ήταν μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας του 19ου και 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1859 στην Πάτρα. Σε νεαρή ηλικία έχασε και τους δύο γονείς του και ανατράφηκε από συγγενείς στο Μεσολόγγι, όπου και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
Το 1875 μετακόμισε στην Αθήνα για να σπουδάσει νομικά, όμως σύντομα εγκατέλειψε τη Νομική Σχολή για να ακολουθήσει το πάθος του για τη λογοτεχνία. Άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά, δημοσιεύοντας ποιήματα, άρθρα και χρονογραφήματα. Τα έργα του κέρδισαν γρήγορα την εκτίμηση του κοινού στην Αθήνα.
Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ τον επέλεξε να γράψει τον ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, ο οποίος είναι ακόμα ο επίσημος ύμνος των Αγώνων. Ο Παλαμάς ήταν κεντρική μορφή της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, η οποία επικεντρώθηκε σε καθημερινά και οικεία θέματα, εμπνευσμένα συχνά από τη ζωή στην ύπαιθρο. Έγινε ευρέως αναγνωρισμένος στην Ελλάδα ως κορυφαίος ποιητής και το έργο του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα, με τον βασιλιά να του αναθέτει τη συγγραφή του ύμνου.
Η ποίησή του αναδεικνύει την αγάπη του για την ελληνική παράδοση και την επιθυμία του να συνδέσει το αρχαίο, το βυζαντινό και το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό. Ένα από τα πιο σημαντικά του έργα είναι ο «Δωδεκάλογος του Γύφτου» (1907), που αναφέρεται στην ελευθερία, την πρόοδο και την πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου, εκφράζοντας την πίστη του Παλαμά στη νέα αναγέννηση του ελληνισμού. Ένα άλλο χαρακτηριστικό έργο του είναι «Η Φλογέρα του Βασιλιά» (1910).
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, έλαβε πολλές τιμές από την ελληνική Πολιτεία και άλλους φορείς, ενώ το 1930 εκλέχθηκε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Ο Παλαμάς πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Κηφισιά και απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 1943, λίγο μετά τη σύζυγό του, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Αθήνα. Η υγεία του είχε επιδεινωθεί και οι κοινωνικές του επαφές είχαν περιοριστεί. Η κηδεία του την 28η Φεβρουαρίου συγκέντρωσε πλήθος κόσμου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, που εξέφρασαν με αυτόν τον τρόπο τα αντιστασιακά τους αισθήματα.
Όπως σημείωσε ο Γεώργιος Θεοτοκάς στο Ημερολόγιό του, η κηδεία του Παλαμά ήταν μια αυθόρμητη εθνική εκδήλωση, με τον Άγγελο Σικελιανό να απαγγέλλει το ποίημά του και το πλήθος να τραγουδάει τον Εθνικό Ύμνο και να ζητοκραυγάζει για την Ελλάδα και την ελευθερία.
