Η πέτρα που έκλαιγε – Παρασκευή Παπία

Ο γλάρος ρώτησε την πέτρα
Γιατί κλαίει
Ανάμεσα στ’ αναφιλητά
Αποκρίθηκε
Άφταστη από το κύμα
Έπρεπε κι αυτή
Τρόπο να βρει να σπάσει.
Άκουσε ο άνθρωπος
Άπλωσε το χέρι του
Και την έριξε στη θάλασσα.

Από τον Κριστιάν Νίρκα

Ιδρυτής και διαχειριστής της ιστοσελίδας itravelpoetry.com, και της πλατφόρμας διαδικτυακών σεμιναρίων MasterArt. Σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και έχει εκδώσει δυο ποιητικές συλλογές «Κύκνειο Άσμα», «Ζητείται Τίτλος». Επιμελήθηκε την έκδοση του ανθολογίου κειμένων και ποιημάτων «100+1 κλειδιά της διπλανής πόρτας».

ΑπάντησηΑκύρωση απάντησης

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Discover more from iTravelPoetry

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading

Exit mobile version