Στους Ποιητές θα πέσει,
όπως πάντα, ο κλήρος
να γεμίσουν την Κιβωτό
με συναισθήματα, εμπειρίες, ηλιοβασιλέματα, πρωτοβρόχια
και παπαρούνες των αγρών,
νιφάδες χιονιού τη νύχτα,
έρημες παραλίες κι έναστρες νύχτες,
παιδικά παιχνίδια και φωνές,
γλυκά τραγούδια και βουνοκορφές,
ήρεμα συναισθήματα και αγάπες,
φιλίες και φιλιά,
χειρονομίες ανθρώπων
και παρήγορη ανθρωπιά,
γιατί, αφού ο επερχόμενος
Κατακλυσμός της Βάρβαρης, Τεχνολογικής, Θεαματικής
και Καταναλωτικής Μαζοκρατίας
θα τα εξαφανίσει όλα,
ο μόνος τρόπος
για να διασωθούν είναι
να τα ‘χουν αποθηκεύσει
οι Ποιητές,
κάπου,
για να τα ξαναθυμηθούν
και να τα χρησιμοποιήσουν
πάλι οι άνθρωποι,
επάνω στο όρος Αραράτ
της Μοναχικής τους Συνείδησης.
Γιάννης Γλέζος
