Ξεκίνησαν πηγαίνοντας χέρι μὲ χέρι.
Ὕστερα τὸ χέρι της ἄρχισε νὰ λιώνει
μέσα στὸ δικό του
καὶ δὲν τὸ ἔνιωθε πιά.
Ἴσως τὸ δικό του νὰ ἔλιωνε
μέσα στὸ χέρι της καὶ τὸ ἔνιωθε.
Ασυναίσθητα φτάσανε στὸ τέλος τοῦ δρόμου.
Μπαίνανε τώρα σ' ἔρημο τόπο
ἄγνωστο κι ἀκατοίκητο.
Δὲ χρειαζόταν πιὰ νὰ κρατᾶνε
ὁ ἕνας τὸ χέρι τοῦ ἄλλου.
Μονάχα νὰ προσέχουν ποῦ πατᾶνε
καθένας χωριστὰ
πάνω σὲ πέτρες κι ἀγκάθια
καὶ νὰ ξεχνᾶνε τὰ χέρια τους.
_________________________________
Τα χέρια-Γιώργης Παυλόπουλος
Στην έκδοση «Γιώργης Παυλόπουλος, Ποιήματα (1943-2008), Εκδόσεις Κίχλη
