Χιόνι
Γιατί μας προκαλεί τόση χαρά το χιόνι;
Είναι το άσπρο στο μαύρο μας;
H ξαφνική αγνότητα μέσα σε ένα κόσμο ανήθικο;
Λευκό, γάλα, μητέρα, αγνότητα.
Το χιόνι αυτό ζέστανε το κρύο της ψυχής μου.
Απόψε θα δειπνήσω παρέα με λιοντάρια που έζησαν τον φόβο, σε ένα δάσος που δεν θυμούνται.
Θα πιούμε λευκό κρασί που το χρώμα του θα είναι ωχρό,
και θα φάμε ζεστό φαγητό σε άδεια πιάτα.
Χαίρε, σύντροφοι. Πλησιάστε, δεν φοβάμαι.
Οι πληγές μου είναι αθάνατες.
Ελένη Κόντη
