Η ποιητική συλλογή Βίος Ερωτικός – Επώδυνος – Ανθρώπινος της Κωνσταντίνας Ζευγίτη αποτελεί μια λιτή και ευαίσθητη καταγραφή της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα από το πρίσμα του έρωτα, του πόνου και της υπαρξιακής αναζήτησης. Με λόγο άμεσο και στοχαστικό, η ποιήτρια προσεγγίζει τη ζωή όχι ως αφηρημένη έννοια, αλλά ως βίωμα που διαμορφώνεται από τις συγκρούσεις, τις απώλειες και τις συναισθηματικές διαδρομές του ανθρώπου.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Κωνσταντίνα Ζευγίτη μιλά για τον πολυσήμαντο τίτλο της συλλογής της, τη σχέση της ποίησης με τα προσωπικά βιώματα, τις λογοτεχνικές επιρροές που καθόρισαν τη γραφή της, αλλά και τον ρόλο της ποίησης στη σύγχρονη κοινωνία. Μέσα από τις απαντήσεις της αναδεικνύεται μια βαθιά πίστη στη δύναμη του ποιητικού λόγου ως μέσου αυτογνωσίας και επικοινωνίας, εκεί όπου το προσωπικό συναντά το καθολικά ανθρώπινο.
Ο τίτλος της συλλογής μου , «Βίος Ερωτικός-Επώδυνος-Ανθρώπινος», δε σημαίνει τίποτα λιγότερο από ό,τι δηλώνουν οι λέξεις που τον απαρτίζουν. Μάλιστα, υπόκειται σε συνεχή προσωπική ερμηνεία. Όσο κι αν φαντάζει παράδοξο, είναι πολύ πρώιμος, αφού χρονολογείται από την ηλικία των 15 ετών, τότε που άρχισα δειλά να στιχουργώ.
Η ποίηση, όπως άλλωστε και κάθε μορφή γνήσιας δημιουργίας, αφορμάται από τη ζωή και την εποχή του υποκειμένου. Επομένως, τα ποιήματά μου απηχούν είτε προσωπικά μου βιώματα είτε έμμεσες εμπειρίες, που αγγίζοντάς με συναισθηματικά, διεγείρουν τη φαντασία μου.
3. Υπάρχουν ποιητές ή ποιήτριες που έχουν διαμορφώσει ιδιαίτερα τη γραφή σας;
Θεωρώ ότι η παράθεση των ποιητών που με επηρέασαν θα είναι ελλιπής, οπότε θα αδικήσω αυτούς που θα παραλείψω. Ωστόσο, θα ξεχωρίσω τον Χαλίλ Γκιμπράν, γιατί η επαφή μου με τον «Προφήτη», σε νεανική ηλικία, καθόρισε κατά πολύ τον τρόπο σκέψης μου.
4. Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο της ποίησης στη σύχγρονη κοινωνία;
Διαχρονικά, ο ρόλος της ποίησης είναι πολύ σημαντικός. Ειδικά, στη σύγχρονη κοινωνία, της κρίσης ανθρωπισμού, αξιών και της εδραίωσης του υλισμού, θεωρώ ότι είναι κρίσιμος.
5. Όταν ολοκληρώνετε ένα ποίημα, πότε νιώθετε ότι είναι πραγματικά «τελειωμένο»;
Ένα ποίημα αποτελεί πόνημα ενός πνεύματος «εν κινήσει», οπότε ουσιαστικά δεν είναι ποτέ ολοκληρωμένο. Μάλιστα, η αποτύπωσή του σε γραπτό λόγο το καθιστά σε διαλεκτική σχέση με τον δέκτη, άρα δε θεωρείται ποτέ περαιωμένο.
