Το διαμέρισμα
Αναρτήθηκε σεΑ-διάφορα

Το διαμέρισμα

  Ας μπούμε στα σκοτεινά δωμάτια και ας αφήσουμε τον Ήλιο να μπει μέσα. Ο φακός και οι λάμπες δεν βοηθούν. Μόνο ο Ήλιος πηγάζει από μέσα μας. Ας αφήσουμε αυτά τα δωμάτια να εμφανιστούν, ας τα αφήσουμε να υπάρξουν. Και ύστερα ας τα γκρεμίσουμε. Και ας χτίσουμε άλλα. Και ας είναι αυτή η ζωή μας. Γκρέμισμα και χτίσιμο, γκρέμισμα και χτίσιμο. Γιατί έτσι, δεν θα έχουμε τίποτα να χάσουμε.
Το όπιο του ανθρώπινου είδους
Αναρτήθηκε σεΑ-διάφορα

Το όπιο του ανθρώπινου είδους

Μία βάρκα πλέει στο Αιγαίο με προορισμό την ευτυχία. Ο ήλιος έχει δύσει για πολλές μέρες και ακόμη δεν έχει φτάσει στον προορισμό της. Είναι μία βάρκα με πρόσφυγες, με ψυχές που μάχονται με νύχια και με δόντια να παραμείνουν ζωντανές. Και τα έχουν καταφέρει μια χαρά.
Το Ανθρωπιστικό Μανιφέστο
Αναρτήθηκε σεΛογοτεχνία

Το Ανθρωπιστικό Μανιφέστο

Φωνάζω ότι δεν πιστεύω σε τίποτα και ότι όλα είναι παράλογα, μα δεν μπορώ να αμφιβάλλω για την κραυγή μου, και πρέπει να πιστέψω τουλάχιστον στη διαμαρτυρία μου. Η πρώτη ολοφάνερη και μοναδική αλήθεια που μου δίνεται έτσι, εντός της παράλογης εμπειρίας, είναι η εξέγερση.
Μία απόπειρα περιγραφής της αγάπης
Αναρτήθηκε σεΦιλοσοφία

Μία απόπειρα περιγραφής της αγάπης

Πάντα προσπαθούσαμε να περιγράψουμε και να κατανοήσουμε την περίπλοκη και πολυσήμαντη έννοια της αγάπης. Αλλά συνέχεια σκοντάφταμε πάνω στις λέξεις και χανόμασταν μέσα στον λαβύρινθο των ορισμών. Πολλά έχουν ακουστεί για την αγάπη. Αλλά το μεγαλύτερο λάθος είναι όταν στον ορισμό της εντάσσεται η φράση «αγαπώ γιατί…».
Μία σύγχρονη ματιά στην “Πανούκλα” του Καμύ
Αναρτήθηκε σεΛογοτεχνία

Μία σύγχρονη ματιά στην “Πανούκλα” του Καμύ

Κι έτσι, παραδέρνοντας κάπου ανάμεσα σε κορυφή και σε άβυσσο, επέπλεαν μάλλον παρά ζούσαν, εγκαταλειμμένοι σε ακυβέρνητες μέρες και σε στείρες αναμνήσεις, περιπλανώμενα φαντάσματα που θα μπορούσαν ν'αποκτήσουν δύναμη μόνο αν το 'παιρναν απόφαση να ριζώσουν στη γη της οδύνης τους.