-Μήπως δεν είμαστε όλοι μας όμοιοι, φαφλατάδες που μιλάνε συνεχώς χωρίς ν’ απευθύνονται σε κανέναν, αντιμέτωποι πάντα με τα ίδια ερωτήματα αν και γνωρίζουμε εκ των προτέρων τις απαντήσεις;-
«Είμαι αθάνατη, γιατί όλοι οι θάνατοι χύνονται μέσα μου, από τον θάνατο του ψαριού που καταβρόχθισα πριν από λίγο ως τον θάνατο του Δία. Και μαζεμένοι μέσα μου ξαναγίνονται ζωή, όχι πλέον ατομική και ορισμένη, αλλά καθολική και γι’ αυτό ελεύθερη».