Πολύ λίγα πράγματα στη Φύση έχουν χιούμορ. Ίσως το ανθρώπινο ζώο να μην έχει συνεισφέρει τίποτα στο σύμπαν εκτός από το φιλί και την κωμωδία -αλλά, μα το Θεό, απ' αυτά συνεισέφερε μπόλικα.
Κι έτσι, παραδέρνοντας κάπου ανάμεσα σε κορυφή και σε άβυσσο, επέπλεαν μάλλον παρά ζούσαν, εγκαταλειμμένοι σε ακυβέρνητες μέρες και σε στείρες αναμνήσεις, περιπλανώμενα φαντάσματα που θα μπορούσαν ν'αποκτήσουν δύναμη μόνο αν το 'παιρναν απόφαση να ριζώσουν στη γη της οδύνης τους.
«Πολεμούμε γιατί έτσι μας αρέσει, τραγουδούμε κι ας μην υπάρχει αυτί να μας ακούσει. Δουλεύουμε, κι ας μην υπάρχει αφέντης, σα βραδιάσει, να μας πλερώσει το μεροκάματό μας».Αυτά είναι τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη σε ένα από τα πιο διαχρονικά αριστουργήματα που έχουν γραφτεί, στην Ασκητική.