Στον Πολιτιστικό Πολυχώρο του itravelpoetry έχουμε μια παράδοση: κατά καιρούς δίνουμε μικρόφωνα σε αγνώστους και παρακολουθούμε τι θα συμβεί. Μέχρι στιγμής, τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά καλά. Έτσι, το Σάββατο 27 Ιουνίου συνεχίζουμε ακάθεκτοι με δύο αγαπημένες δράσεις:
🕖 19:00 – Open Mic Ποίησης
🕘 21:00 – Open Mic Μουσικής
Μετά από πέντε συνεχόμενα Open Mic Ποίησης, έχουμε καταλήξει σε ένα σημαντικό επιστημονικό συμπέρασμα:
Οι άνθρωποι κουβαλάνε πάρα πολλά πράγματα μέσα τους. Άλλοι τα συζητούν με φίλους. Άλλοι με ψυχολόγους. Άλλοι τα κάνουν ποίηση. Και οι πιο παραγωγικοί τα κάνουν όλα μαζί. Αν λοιπόν έχεις γράψει ποιήματα, διηγήματα, στίχους, σημειώσεις, εξομολογήσεις ή εκείνα τα κείμενα στο κινητό που ξεκινούν με τη φράση «μην το διαγράψω γιατί κάτι έχει αυτό», τότε το μικρόφωνο σε περιμένει. Έχεις γράψει για έναν έρωτα που δεν ήρθε ποτέ; Για έναν έρωτα που ήρθε και προκάλεσε ζημιές; Για την κοινωνία; Για την ανθρώπινη ύπαρξη; Για το γεγονός ότι ο καφές έχει φτάσει σε τιμή που πλέον θεωρείται επένδυση; Τότε έχεις υλικό.
Αν πάλι δεν γράφεις τίποτα από όλα αυτά, έλα να ακούσεις τους υπόλοιπους. Κάποια στιγμή μέσα στη βραδιά θα ακούσεις ένα ποίημα και θα σκεφτείς:
«Περίμενε… αυτό ακριβώς νιώθω κι εγώ.»
Ή:
«Δεν κατάλαβα απολύτως τίποτα, αλλά ήταν εξαιρετικό.»
Και οι δύο αντιδράσεις θεωρούνται επιτυχία.
Βέβαια, με την ποίηση έχουμε μια σχετική εμπειρία. Δέκα χρόνια itravelpoetry, κάτι έχουμε μάθει. Εκεί που αρχίζουν τα επικίνδυνα είναι στη μουσική. Το πρώτο Open Mic Μουσικής το δοκιμάσαμε πρόσφατα χωρίς να γνωρίζουμε τι ακριβώς θα συμβεί.
Ο κόσμος ήρθε. Ο κόσμος τραγούδησε. Κάποιοι εμφανίστηκαν απλώς για ένα τραγούδι. Άλλοι ήρθαν με κιθάρες, μπουζούκια και κάθε λογής μουσικά όργανα. Ακούσαμε από λαϊκά μέχρι ροκ, από Sinatra μέχρι ραπ, από τραγούδια που ξέραμε μέχρι τραγούδια που πιθανότατα γράφτηκαν δέκα λεπτά πριν την εμφάνιση. Το πιο εντυπωσιακό;
Κανείς δεν έφυγε τρέχοντας. Τουλάχιστον από το δικό μας κτήριο. Οι γείτονες παραμένουν ένα μυστήριο. Τώρα που το σκεφτόμαστε, έχουν καιρό να εμφανιστούν. Αλλά δεν είναι της παρούσης. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να το ξανακάνουμε.
Αν τραγουδάς, παίζεις κιθάρα, πιάνο, μπουζούκι, γιουκαλίλι ή δύο κουτάλια κουζίνας με αρκετή αυτοπεποίθηση, είσαι ευπρόσδεκτος.
(Τα όργανα τα φέρνεις εσύ. Την αυτοπεποίθηση μπορούμε να τη βρούμε στην πορεία.)
Αν δεν τραγουδάς αλλά σου αρέσει να ακούς μουσική με ένα ποτό στο χέρι, ακόμα καλύτερα. Μπορεί να ανακαλύψεις τον επόμενο μεγάλο καλλιτέχνη. Μπορεί να δεις κάποιον να ξεχνάει τους στίχους στο ρεφρέν. Μπορεί και τα δύο να συμβούν ταυτόχρονα. Αυτό άλλωστε είναι το νόημα των Open Mic.
Λίγη τέχνη, λίγη τόλμη, λίγος αυτοσχεδιασμός και αρκετές ιστορίες που αξίζει να ακουστούν.
