Συνέντευξη με τη Μαρία Γιαννακίδου
Με αφορμή την ποιητική συλλογή «10+2 ποιήματα» από το Itravelpoetry
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Μαρία Γιαννακίδου μιλά για τη σχέση της με την ποίηση, τις πηγές της έμπνευσής της και τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τη συλλογή «10+2 ποιήματα».
Πότε θυμάστε τον εαυτό σας να γράφει για πρώτη φορά και τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στην ποίηση;
Θυμάμαι ότι από μικρή ηλικία ένιωθα την ανάγκη να γράφω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Στην αρχή ήταν κάτι απλό, ένας τρόπος να εκφράζομαι. Με τον καιρό κατάλαβα ότι η ποίηση με βοηθούσε να κατανοώ καλύτερα όσα ένιωθα και όσα συνέβαιναν γύρω μου.
Τι σημαίνει για εσάς η ποίηση; Είναι ανάγκη έκφρασης, τρόπος επικοινωνίας ή ένας προσωπικός τρόπος να βλέπετε τον κόσμο;
Για μένα, η ποίηση είναι ένας τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας. Μέσα από τις λέξεις μπορώ να μοιραστώ σκέψεις και συναισθήματα που δεν είναι πάντα εύκολο να εκφραστούν με τον καθημερινό λόγο. Είναι ένας τρόπος να βλέπω τον κόσμο λίγο πιο προσεκτικά.
Από πού αντλείτε συνήθως την έμπνευσή σας; Από προσωπικά βιώματα, ανθρώπους, εικόνες, συναισθήματα ή από την καθημερινότητα;
Η έμπνευσή μου έρχεται κυρίως από την καθημερινότητα, τους ανθρώπους που συναντώ και τις εμπειρίες που αφήνουν κάτι μέσα μου. Μερικές φορές μια εικόνα ή μια απλή στιγμή μπορεί να γίνει η αφορμή για ένα ποίημα. Πιστεύω ότι η έμπνευση βρίσκεται συχνά σε πράγματα που περνούν απαρατήρητα.
Υπάρχει κάποιο συναίσθημα που επιστρέφει συχνά στην ποίησή σας;
Ίσως η νοσταλγία, αλλά και η ελπίδα. Με απασχολούν όσα ζούμε, όσα χάνουμε και όσα εξακολουθούμε να περιμένουμε. Νομίζω ότι αυτά τα συναισθήματα είναι κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας και γι’ αυτό βρίσκουν συχνά τον δρόμο τους στα ποιήματά μου.
Πόσο προσωπική είναι η ποίησή σας; Όταν γράφετε, αισθάνεστε ότι αποκαλύπτετε ένα κομμάτι του εαυτού σας;
Η ποίησή μου έχει προσωπικά στοιχεία, ακόμη κι όταν δεν αναφέρεται άμεσα σε δικές μου εμπειρίες. Κάθε ποίημα περιέχει κάτι από τον τρόπο που σκέφτομαι και αισθάνομαι. Ωστόσο, πιστεύω ότι όταν ένα ποίημα μοιράζεται με τους αναγνώστες, παύει να ανήκει μόνο στον δημιουργό του και μπορεί να αποκτήσει διαφορετικό νόημα για τον καθένα.
