Συνέντευξη με τη Στέλλα Χατζηπαναγή
Με αφορμή την ποιητική συλλογή «Σύνορα Καρδιάς» από το Itravelpoetry
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Στέλλα Χατζηπαναγή μιλά για τη σχέση της με την ποίηση, τις πηγές της έμπνευσής της και τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τη συλλογή «Σύνορα Καρδιάς».
Πότε θυμάστε τον εαυτό σας να γράφει για πρώτη φορά και τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στην ποίηση;
Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, μου άρεσε να διαβάζω διάφορα βιβλία, ιστορίες, μυθολογία, παραμύθια. Μετά το σχολείο έπρεπε να μείνουμε στο δωμάτιό μας για λίγο. Την ώρα ξεκούρασης. Σε αυτή την ώρα, είχα την ευκαιρία να αφιερώσω χρόνο σε αυτό που μου αρέσει. Δεν το έκανα για κάποιο σκοπό ή στόχο, απλά το απολάμβανα.
Περίπου στην ηλικία των 14, 15 χρόνων απ’ ό,τι θυμάμαι, άρχισα να κλείνομαι στο δωμάτιό μου, να ακούω μουσική και να γράφω, ό,τι με απασχολούσε τότε ίσως.
Τι σημαίνει για εσάς η ποίηση; Είναι ανάγκη έκφρασης, τρόπος επικοινωνίας ή ένας προσωπικός τρόπος να βλέπετε τον κόσμο;
Η ποίηση για μένα είναι τρόπος έκφρασης. Είναι τρόπος επικοινωνίας. Επικοινωνία εκ των έσω κατ΄αρχάς, μαζί με τον εαυτό σου. Είναι μια συζήτηση ή ένας μονόλογος, εσένα με εσένα. Επικοινωνία επίσης, με ανθρώπους που θέλουν και έχουν τις ίδιες συχνότητες μαζί σου. Η αλήθεια όμως είναι ότι το βασικότερο πλεονέκτημα που σου προσφέρει η ποίηση είναι η δυνατότητα της έκφρασης με τον δικό σου ιδιαίτερο τρόπο και η καταλάγιαση των συναισθημάτων τα οποία εκείνη την ώρα ψάχνουν να βρουν διέξοδο από το μέσα σου.
Η ποίηση είναι δημιουργία. Πέραν του τρόπου έκφρασης και επικοινωνίας, με την ποίηση μπορείς επίσης να δημιουργήσεις και ένα δικό σου κόσμο, συναισθηματικά και φανταστικά. Κάνεις λοιπόν την δική σου κοσμόσφαιρα και κάθεσαι στο κέντρο της δημιουργώντας την πραγματικότητα της όπως εσύ την φαντάζεσαι. Έναν κόσμο που εσύ θα ήθελες, όπως τον επιθυμείς.
Από πού αντλείτε συνήθως την έμπνευσή σας; Από προσωπικά βιώματα, ανθρώπους, εικόνες, συναισθήματα ή από την καθημερινότητα;
Η έμπνευση συνήθως αντλείται από προσωπικά βιώματα συναισθήματα, ή από την καθημερινότητα. Θα μπορούσε να προέρχεται από τα βιώματα κάποιου άλλου ανθρώπου. Για παράδειγμα, θυμάμαι στο γυμνάσιο είχα ένα συμμαθητή ο οποίος ήταν ερωτευμένος και μου ζητούσε να του γράφω ποιήματα για το κορίτσι που ενδιαφερόταν. Ή θα μπορούσε να είναι από ιστορίες που έχω ακούσει, βιώματα αλλωνών.
Υπάρχει κάποιο συναίσθημα που επιστρέφει συχνά στην ποίησή σας;
Νομίζω πως τα κυρίαρχα συναισθήματα στην ποίησή μου είναι η νοσταλγία, η αγάπη και η επιθυμία. Στην συγκεκριμένη ποιητική συλλογή κυριαρχεί έντονα το συναίσθημα του παράπονου. Σε μελλοντικές συλλογές θα ήθελα να υπάρξει σε σημαντικό βαθμό η ευγνωμοσύνη και η ηρεμία.
Πόσο προσωπική είναι η ποίησή σας; Όταν γράφετε, αισθάνεστε ότι αποκαλύπτετε ένα κομμάτι του εαυτού σας;
Θα ήθελα να μπορούσα να πω ότι σε όλα τα ποιήματά μου είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Ωστόσο σε κάποια ποιήματα είναι κομμάτια του εαυτού μου που δημιουργούνται και εκφράζονται όταν θέσω τον εαυτό μου στην θέση του ποιητή. Καμιά φορά η πραγματικότητα με την έμπνευση του δημιουργήματος δεν μπορούν να είναι συναφή, παρόλα αυτά μέσω της δημιουργίας ανακαλύπτεις πτυχές του εσωτερικού σου κόσμου τις οποίες δεν ήξερες ότι υπάρχουν. Βάση τούτου, η πραγματικότητα του ως τότε εαυτού σου αλλάζει. Η αποκάλυψη κομματιών του εαυτού μου, γίνεται όχι μόνο για τους άλλους αλλά και προς εμένα την ίδια.
